پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٣ - النّاس باسمه خلافة بعد أن كان سأله مثل ذلك من قبل، فقال عليه السّلام

٢٤٠ و من كلام له عليه السّلام قاله لعبد اللّه بن العبّاس؛ و قد جاءه برسالة من عثمان، و هو محصور يسأله فيها الخروج إلى ماله بينبع، ليقلّ هتف‌ [١] النّاس باسمه خلافة بعد أن كان سأله مثل ذلك من قبل، فقال عليه السّلام:

از سخنان امام عليه السّلام است كه به ابن عباس هنگامى كه عثمان در محاصره بود و از ناحيه او نامه‌اى براى امام آورد كه در آن پيشنهاد شده بود كه امام از مدينه خارج شود و به ملك خود در ينبع برود تا مردم شعار خلافت به نام او ندهند و اين بار دوم بود كه عثمان از آن حضرت چنين درخواستى مى‌كرد امام در پاسخ، اين سخن را ايراد فرمود: [٢]

[١]. «هتف» به معناى صدا زدن و فرياد كشيدن است و منظور در اينجا اين است كه مردم شعار به عنوان خلافت على عليه السّلام مى‌دادند بعضى نيز گفته‌اند: «هتف» به معناى صدايى است كه شنيده مى‌شود و گوينده‌اش مشخص نيست.

[٢]. سند خطبه:

در كتاب مصادر نهج البلاغه آمده است كه ابن عبد ربّه در عقد الفريد قسمتى از سخن را آورده و پس از آن نوشته است كه على عليه السّلام به دنبال اين پيغام عثمان از مدينه خارج شد و به ينبع رفت (ينبع محلى است در نزديكى مدينه در كنار درياى احمر كه در آن زمان بخشى از آن تعلق به حضرت داشت و آن را وقف نموده بود) ولى پس از مدت كوتاهى عثمان نامه ديگرى به آن حضرت نوشت و مجددا تقاضا كرد به مدينه باز گردد (و از وى دفاع كند) نويسنده كتاب مصادر نهج البلاغه سپس مى‌افزايد: همين مطلب را مبرّد در كتاب كامل و ابن قنيبه در كتاب الامامة و السياسة آورده‌اند. (مصادر نهج البلاغه، ج ٣، ص ١٨٩)