پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٣ - شرح و تفسير نسب پاك پيامبر صلّى اللّه عليه و اله

خدا) تأكيد ديگرى است براين معنا. آرى! هرچه هست در بندگى پروردگار است.

سپس در ادامه ذكر اوصاف پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله، مى‌افزايد: «هرزمان خدا انسانها را به دو بخش تقسيم كرده، آن حضرت را در بهترين آن‌دو قرار داده است»؛ (كلّما نسخ‌ [١] اللّه الخلق فرقتين جعله في خيرهما).

اشاره به اينكه نور وجود آن حضرت كه در صلب آدم وجود داشت، پيوسته از صلبى به صلب ديگر منتقل مى‌شد و آنجا كه فرزندان متعدّدى از نسلى به وجود مى‌آمدند نور وجود آن حضرت در آن شاخه‌اى كه بهتر بود قرار مى‌گرفت و اين راه را از طريق بهترينها پيوسته مى‌پيمود تا در صلب عبد اللّه قرار گرفت و به رحم آمنه منتقل شد.

باز مى‌افزايد: «هيچ ناپاكدامنى در او سهمى نداشت و هيچ فاجرى در او دخالت نكرد»؛ (لم يسهم فيه عاهر [٢]، و لا ضرب فيه فاجر).

اين همان مضمونى است كه در زيارت وارث در مورد فرزندزاده پيامبر، امام حسين عليه السّلام آمده است: «أشهد أنّك كنت نورا في الأصلاب الشّامخة و الأرحام المطهّرة، لم تنجّسك الجاهليّة بأنجاسها و لم تلبسك المدلهمّات ثيابها؛ گواهى مى‌دهم كه تو نورى بودى در صلب والاى پدران و رحم پاك مادران و هرگز عصر جاهليّت با تمام آلودگيهايش تو را آلوده نساخت و جامه‌هاى سياه آن بر تو پوشانده نشد». [٣]

[١]. «نسخ» از ريشه «نسخ» بر وزن «مسخ» در اصل به معناى انتقال و جابه‌جا كردن چيزى است لذا هنگامى كه بر اثر حركت خورشيد سايه، جابه‌جا مى‌شود مى‌گويند: «نسخت الشمس الظلّ» و به نوشتن چيزى از روى نوشته‌اى ديگر استنساخ و نسخه‌بردارى گفته مى‌شود، چون مطلب را منتقل مى‌سازد. نسخ در احكام نيز از اين ريشه گرفته شده، زيرا حكمى جاى حكم ديگرى را مى‌گيرد و در خطبه بالا نسخ اشاره به انتقال نطفه از پدرى به پدر ديگر است كه از طريق وراثت، ويژگيهاى پدران به فرزندان منتقل مى‌شود.

[٢]. «عاهر» به معناى شخص فاسق و فاجر و آلوده دامن است.

[٣]. مصباح المتهجّد، ص ٧١٧.