پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٧ - نكته دنياى ممدوح و مذموم

اولياء اللّه: (و متجر أولياء اللّه) و محل نزول وحى الهى: (و مهبط وحى اللّه) و نمازخانه فرشتگان خدا: (و مصلّى ملائكة اللّه) برشمرده و آن را سراى موعظه و عافيت براى كسانى كه حقيقت دنيا را دريابند معرفى فرموده: (دار عافية لمن فهم عنها ... و دار موعظة لمن اتّعظ بها). [١]

اين در حالى است كه در خطبه‌هاى متعدّدى از نهج البلاغه و روايات بسيار ديگر نكوهشهاى شديدى از دنيا شده است. سرايى مملوّ از بلا و معروف به غدر و بى‌وفايى: (دار بالبلاء محفوفة و بالغدر معروفة) [٢] و نيز به منزله مار خوش خطّ و خالى شمرده شهد كه ظاهرش نرم و ملايم؛ ولى سمّ كشنده در جوف اوست:

(مثل الدّنيا كمثل الحيّة ليّن مسّها و السّمّ النّاقع في جوفها). [٣]

در جايى ديگر در جمله‌اى كوتاه امام نسبت به خطرات عظيم دنيا هشدار داده مى‌فرمايد: «تغرّ و تضرّ و تمرّ؛ فريب مى‌دهد، زيان مى‌رساند و به سرعت مى‌گذرد». [٤]

سه طلاقه كردن دنيا از سوى امام عليه السّلام به سبب زشتيها و بديهايش معروف است و در كلمات قصار ضمن عبارات تكان دهنده‌اى به آن اشاره شده است. [٥]

فراتر از اينها آيات قرآن مجيد است كه نكوهشهاى شديدى از دنيا دارد. از جمله در سوره زخرف به قدرى دنيا را بى‌ارزش مى‌شمرد كه اگر افراد كم ظرفيّت تشويق به كفر و گناه نمى‌شدند خداوند قصرهاى مجلّلى در اختيار كافران مى‌گذاشت كه سقفهايش از نقره و با انواع زر و زيورها آراسته بود. «وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ وَ مَعارِجَ»

[١]. نهج البلاغه، كلمات قصار، ١٣١.

[٢]. همان مدرك، خطبه ٢٢٦.

[٣]. همان مدرك، كلمات قصار، ١١٩.

[٤]. همان مدرك، ٤١٥.

[٥]. همان مدرك، ٧٧.