پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣ - ترجمه

با اينكه محتواى سخنان امام عليه السّلام، شكوائيه دردناكى است؛ ولى ادب كلام ايجاب مى‌كند كه از سلام و درود بر پيامبر صلّى اللّه عليه و اله شروع كند.

جمله‌ (النّازلة في جوارك) نشان مى‌دهد كه قبر بانوى اسلام در كنار قبر پيامبر صلّى اللّه عليه و اله بود و نظريه كسانى كه قبر مقدّس آن حضرت را در خانه‌اش مى‌دانند، تقويت مى‌كند.

البتّه ممكن است دفن در بقيع را نيز در جوار پيامبر صلّى اللّه عليه و اله محسوب كنيم يا جوار را به معناى همسايگى روحانى و معنوى در بهشت بدانيم؛ ولى معناى اوّل با ظاهر عبارت سازگارتر است و روايات متعددى نيز آن را تأييد مى‌كند.

در روايتى كه مرحوم كلينى در كافى آورده است مى‌خوانيم: يكى از بزرگان اصحاب به نام احمد بن محمد بن ابى نصر مى‌گويد: از امام على بن موسى الرضا عليه السّلام در مورد مكان قبر حضرت فاطمه عليها السّلام سؤال كردم، فرمود: «دفنت في بيتها فلمّا زادت بنو اميّة فى المسجد صارت فى المسجد؛ آن حضرت را در خانه‌اش دفن كردند و هنگامى كه بنى اميه مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و اله را توسعه دادند خانه آن حضرت در مسجد قرار گرفت». [١]

جمله‌ (السّريعة اللّحاق بك) اشاره پرمعنايى به مصائب شديد حضرت فاطمه زهرا عليها السّلام دارد كه او را در بهترين سالهاى جوانى به ديار باقى منتقل ساخت و فاصله آن با رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله طبق بعضى روايات ٤٥ روز و مطابق برخى ٧٥ روز و طبق روايت ديگرى ٩٥ روز بوده است و در روايات غير مشهورى ٤ ماه و ٦ ماه نيز گفته شده است كه در بحث نكات درباره آن و درباره محل دفن آن حضرت، سخن خواهيم گفت.

سپس امام عليه السّلام در ادامه، خطاب به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله عرض مى‌كند: «اى رسول خدا! از فراق دختر برگزيده و پاكت، پيمانه صبرم لبريز شده و طاقتم از دست‌

[١]. كافى، ج ١، ص ٤٦١، باب مولد الزهرا عليها السّلام، ح ٩.