پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٢ - ١ سهل بن حنيف انصارى كيست؟

أحَبَّني جَبَلٌ لَتَهافَتَ؛

حتى اگر كوهى مرا دوست بدارد از هم مى‌شكافد و فرو مى‌ريزد». [١]

همچنين در خبرى آمده است كه سهل از دوازده نفرى بود كه بر بيعت ابوبكر ايراد كردند [٢] و جزء شرطة الخميس و محافظان خاص اميرمؤمنان على عليه السلام بود [٣] و در كتاب‌ مستدركات علم الرجال‌ آمده است كه اميرمؤمنان على عليه السلام بهشت را براى سهل تضمين فرمود. [٤]

نيز در روايتى آمده است هنگامى كه على عليه السلام زمام خلافت را به دست گرفت، سهل بن حنيف را به عنوان والى شام به سوى آنجا فرستاد و اين نشان مى‌دهد كه فوق‌العاده مورد علاقه و اعتماد امام بود، هرچند طرفداران معاويه جلوى او را گرفتند و اجازه ندادند وارد شام شود و او برگشت. [٥]

از نكات جالبى كه در منابع تاريخى درباره سهل آمده است اين است كه اميرمؤمنان على عليه السلام هنگام هجرت از مكه به مدينه چون به قبا آمد و به رسول خدا صلى الله عليه و آله ملحق شد، به مهمانى خانواده‌اى رفت كه سرپرست خود را از دست داده بودند. امام عليه السلام ملاحظه كرد زن آن خانه نصف شب به در خانه مى‌رود و كسى مى‌آيد و چيزى به او مى‌دهد. حضرت سؤال كرد: چه چيز از او مى‌گيرى؟

گفت: او «سهل بن حنيف» است كه هر روز مخفيانه مى‌رود قسمتى از بت‌هاى قبيله خود را مى‌شكند و شكسته‌هاى آن را براى من مى‌آورد و مى‌گويد: اينها را

[١]. نهج‌البلاغه، كلمات قصار، ١١١

[٢]. اين دوازده نفر طبق روايت خصال عبارتند از: «خَالِدُ بْنِ سَعِيدِ بْنِ عَاصِ»، «مِقْدَادُ بْنُ أَسْوَدِ»، «أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ»، «عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ»، «أَبُو ذَرٍّ الْغِفَارِيُّ»، «سَلْمَانُ الْفَارِسِيُّ»، «عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ»، «بُرَيْدَةُ الْأَسْلَمِيُّ»، «خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ ذُو الشَّهَادَتَيْنِ»، «سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ»، «أَبُو أَيُّوبَ أَنْصَارِيُّ» وَ «أَبُو هَيْثَمِ بْنُ تيِّهَانِ» (بحارالانوار، ج ٢٨، ص ٢٠٨، ح ٧»

[٣]. قاموس الرجال، ج ٥، ص ٣٥٤

[٤]. مستدركات علم رجال الحديث، ج ٥، ص ٢١٣

[٥]. شرح نهج‌البلاغه علّامه شوشترى، ج ٦، ص ٤٥٧