پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٠ - ترجمه

راه سلامت را در پيش گرفته‌اى و آسوده خواهى زيست. به عكس مردم بر تو تنگ خواهند گرفت و رسواى خاص و عام خواهى شد.

آن‌گاه براى اينكه ابوموسى گمان نكند نقش او در حكومت اسلامى بسيار مهم است و اگر او كنار برود همه چيز به هم مى‌ريزد، امام به او گوشزد كرد كه تو از اينها كوچك‌ترى، مى‌فرمايد: «اگر تو در خواب فرو روى سزاست كه ديگران انجام وظيفه كنند و آنچنان به دست فراموشى سپرده شوى كه نگويند فلانى كجاست»؛

(فَبِالْحَرِيِ‌ [١] لَتُكْفَيَنَّ وَأَنْتَ نَائِمٌ، حَتَّى لَايُقَالَ: أَيْنَ فُلَانٌ)

. اين سخن شبيه چيزى است كه در قرآن مجيد آمده است: « «وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ»؛ هرگاه (از فرمان خدا) سرپيچى كنيد خداوند گروه ديگرى را به جاى شما مى‌آورد كه مانند شما نخواهند بود». [٢]

در پايان نامه امام عليه السلام براى تأكيد به آنچه در اين نامه بيان فرموده مى‌گويد: «به خدا سوگند اين راه (كه ما مى‌رويم) راه حقى است كه به دست مرد حق انجام مى‌گيرد و من باكى ندارم كه خدا نشناسان (همچون تو) چه كار مى‌كنند.

والسلام»؛

(وَاللَّهِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مَعَ مُحِقٍّ، وَمَا أُبَالِي مَا صَنَعَ الْمُلْحِدُونَ، وَالسَّلَامُ)

. اشاره به اينكه ما در مسير و هدف خود كمترين ترديدى نداريم بايد برويم و اين آتش فتنه را خاموش كنيم، خواه ملحدان و منافقان ظاهر مسلمان با ما همراهى كنند يا نكنند؛ خدا يار و ياور ماست و روسياهى براى آن گروه منافق است.

ابن ابى الحديد در ذيل جمله بالا

«وَاللَّهِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مَعَ مُحِقٍّ»

مى‌گويد: گويا اشاره به حديث معروف پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله است كه فرمود:

«أللَّهُمّ أدِرِ الْحَقَّ مَعَهُ حَيْثُ ما

[١]. «الحَرىّ» به معناى سزاوار و شايسته است از ريشه «حَرى‌» بر وزن «جفا» به معناى سزاوار بودن گرفته شده است‌

[٢]. محمد، آيه ٣٨