پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٧ - نامه در يك نگاه

٧٢ و من كتاب له عليه‌السلام إلى‌ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَبّاسِ‌ [١]

از نامه‌هاى امام عليه السلام‌

به عبداللَّه بن عباس است. [٢]

نامه در يك نگاه‌

اين نامه كه دقيقاً معلوم نيست امام در چه شرايطى آن را براى (عبداللَّه بن عباس) مرقوم داشت، حاوى نصايح مهمى است و در مجموع هدف آن بازداشتن مخاطب آن كه در واقع همه انسان‌ها هستند از حرص و آز و دنياپرستى‌

[١]. عبداللَّه بن عباس، عموزاده پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و اميرمؤمنان على عليه السلام، از دانشمندان بزرگ امت و از علاقه‌مندان به امام است. شرح حال او را به طور مبسوط ذيل نامه ٤١ آورده‌ايم‌

[٢]. سند نامه:

به گفته صاحب كتاب مصادر نهج‌البلاغه در ذيل كلمات قصار ٣٩٦ اين كلام را صاحب كتاب تحف العقول (حسن بن على بن شعبه كه كمى پيش از سيّد رضى مى‌زيسته) با تفاوتى آورده است (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٢٨٤) و جمله «الدهر يومان ...» به صورت ضرب‌المثلى در ميان ادباى عرب در آمده است.

در كتاب تمام نهج‌البلاغه اين نامه با اضافاتى آمده است كه بخشى از اين اضافات در كتاب نثر الدرّ محقق آبى و بخش ديگرى از آن در كتاب اسعاف الراغبين كه در حاشيه كتاب نورالابصار شبلنجى آمده، چاپ شده است (تمام نهج‌البلاغه، ص ٧٧١)