پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٨ - شرح و تفسير تو شايسته اين مقام نيستى

او را بالا ببرند، نه در حفظ امانت شريكش سازند و نه در جمع‌آورى حقوق بيت‌المال به او اعتماد كنند. به محض رسيدن اين نامه به سوى من حركت كن! إنْ‌شاءَاللَّه.

مرحوم سيد رضى مى‌گويد: منذر بن جارود همان كسى است كه اميرمؤمنان على عليه السلام درباره‌اش فرمود: او آدم متكبرى است؛ پيوسته (از روى تكبر) به اين طرف و آن طرف قامت خود مى‌نگرد و در لباس گران‌قيمتى كه پوشيده همچون متكبران گام بر مى‌دارد و مراقب است حتى بر كفشش گرد و غبار ننشيند!

شرح و تفسير تو شايسته اين مقام نيستى‌

همان‌گونه كه در بالا آمد «منذر بن جارود عبدى» از طرف امام عليه السلام به فرماندارى بعضى از مناطق ايران منصوب شده بود و دليل انتخاب او افزون بر حسن ظاهر، سابقه بسيار خوب پدرش «جارود عبدى» بود كه از افراد بسيار با استقامت و مدافع اسلام در عصر پيغمبر و اعصار بعد بود؛ ولى «منذر» مانند بسيارى از افراد كه وقتى به مقامى مى‌رسند خود را گم مى‌كنند، از مسير حق خارج شد و به هوا و هوس پرداخت و از موقعيت خود غافل شد و اموال بيت‌المال را بى‌حساب و كتاب خرج مى‌كرد. هنگامى كه اين خبر به امام عليه السلام رسيد، نامه شديد اللحن مورد بحث را براى او فرستاد و او را به شدت توبيخ كرد و از مقامش عزل نمود.

امام عليه السلام در آغاز نامه چنين مى‌فرمايد: «اما بعد (از حمد و ثناى الهى) شايستگى پدرت، مرا درباره تو گرفتارِ خوش‌بينى ساخت و گمان كردم تو هم پيرو هدايت و سيره او هستى و راه و رسم او را دنبال مى‌كنى»؛

(أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَ‌