پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٣ - نامه در يك نگاه

٦٦ و من كتاب له عليه‌السلام إلى‌ عَبْدِاللَّهِ بْنِ الْعَبَّاسِ وَقَدْ تَقَدَّمَ ذِكْرُهُ بِخِلافِ هذهِ الرِّوايَةِ

از نامه‌هاى امام عليه السلام است‌

كه به عبد اللَّه بن عباس نگاشته و اين نامه قبلًا به صورت ديگرى‌

(نامه ٢٢) آمده است. [١]

نامه در يك نگاه‌

اين نامه گرچه خطاب به ابن عباس است ولى به يقين همه انسان‌ها مخاطب واقعى آن مى‌باشند و حاصل نامه اين است كه نبايد به امور مادى دلبستگى‌

[١]. سند نامه:

در كتاب مصادر نهج‌البلاغه آمده است كه اين نامه در كتاب صفة الصفة (از ابوالفرج ابن جوزى) و تاريخ دمشق (از ابن عساكر متوفاى ٥٧١) آمده است (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٣، ص ٤٦١) و از آنجا كه اين نامه از نظر محتوا شباهت زيادى با نامه ٢٢ دارد، هرچند الفاظش متفاوت است، مداركى را كه براى آن نامه ذكر كرده‌اند براى اين نامه نيز قابل استفاده است. صاحب مصادر در نامه ٢٢ مى‌گويد: نامه مذكور را به صورت گسترده و متواتر كسانى كه پيش از سيّد رضى و بعد از او مى‌زيستند در كتاب‌هاى خود آورده‌اند. از جمله كسانى كه پيش از سيّد رضى مى‌زيستند: نصر بن مزاحم در كتاب صفين، مرحوم كلينى در روضة الكافى، بلاذرى در انساب الاشراف و يعقوبى در كتاب تاريخ‌اند و بعد از مرحوم سيّد رضى گروه ديگرى نيز اين نامه را نقل كرده‌اند (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٣، ص ٢٣٤)