پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٤ - شرح و تفسير

دارم آنها بر مردم مسلط شوند و مردم را به دوران كفر باز گردانند.

مقصود از جمله‌

«وَلَتَرَكْتُكُمْ إِذْ أَبَيْتُمْ وَوَنَيْتُمْ»

اين است كه اگر از تأثير سخنم در شما مأيوس شوم شما را رها خواهم ساخت.

سپس در پايان اين نامه امام عليه السلام براى تشويق آنها بر جهاد با دشمن و تحريك حميت و غيرت دينى آنها تعبيرات تكان دهنده‌اى دارد و مى‌فرمايد: «آيا نمى‌بينيد مناطق اطراف شما گرفته شده و شهرهايتان تحت تسلط دشمن قرار گرفته و كشورهاى شما (يكى بعد از ديگرى) تسخير مى‌شود و شهرهايتان به ميدان جنگ دشمن مبدل گشته»؛

(أَ لَاتَرَوْنَ إِلَى أَطْرَافِكُمْ‌ [١] قَدِ انْتَقَصَتْ‌ [٢] وَإِلَى‌

أَمْصَارِكُمْ قَدِ افْتُتِحَتْ وَإِلَى مَمَالِكِكُمْ تُزْوَى‌ [٣]، وَإِلَى بِلَادِكُمْ تُغْزَى!)

. اشاره به اينكه كدام مسلمان است كه اين حوادث دردناك را بشنود يا ببيند و ساكت بنشيند و تماشا كند و كدام انسان شرافتمند و با غيرت است كه به دشمن خود اجازه دهد اين‌گونه در منطقه او به ويرانگرى و غارتگرى بپردازد؛ نه غيرت اسلامى اجازه مى‌دهد و نه شرافت انسانى كه افراد در چنين ماجرايى سكوت كنند و تن به ذلت دهند.

حضرت به دنبال آن مى‌فرمايد: «خداوند شما را رحمت كند. براى نبرد با دشمن خود كوچ كنيد و زمين‌گير نشويد (و سستى و تنبلى به خود راه ندهيد) كه زيردست خواهيد شد و تن به ذلت و خوارى خواهيد داد و بهره زندگى شما از همه پست‌تر خواهد بود (آرى) آنكه مرد جنگ است هميشه بيدار است و كسى كه به خواب رود (و از دشمن غافل شود بايد بداند) دشمن او در خواب نخواهد بود و از او غافل نخواهد شد. و السلام»؛

(انْفِرُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ إِلَى قِتَالِ عَدُوِّكُمْ، وَلَا

[١]. «اطراف» در اينجا به معناى نواحى كشور است‌

[٢]. «انْتَقَصَتْ» يعنى از دست رفته از ريشه «نقص» گرفته شده است‌

[٣]. «تُزْوى‌» از ريشه «زَىّ» بر وزن «حىّ» به معناى دور كردن و جمع و قبض نمودن چيزى است‌