پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٠ - نامه در يك نگاه

نامه در يك نگاه‌

امام عليه السلام در اين نامه بعد از حمد و ثناى الهى و شهادت به نبوّت پيامبر اسلام به عنوان يك پيامبر جهانى و جاودانى به چند نكته اشاره مى‌فرمايد:

١. مسأله اختلافى كه بعد از پيغمبر اكرم در امر خلافت واقع شد و اينكه حضرت هرگز باور نمى‌كرد مسلمانان به سراغ كسى جز او بروند، چرا كه تنها او از تمام شايستگى‌هاى خلافت برخوردار بود.

٢. در بخش ديگرى از اين نامه به بيم از خطراتى كه بعد از انحراف خلافت از مسير اصلى وجود داشت اشاره كرده مى‌فرمايد: چون ديدم اصل اسلام و دين محمد در خطر است پايمال كردن حقم را تحمل كردم و به يارى اسلام برخاستم و به پيشرفت كار مسلمانان كمك كردم.

٣. در بخش ديگرى به وضع دشمنان خود (معاويه و اطرافيانش) اشاره كرده، مى‌گويد: آنها گروهى از فاجران و سفيهان را جمع كرده‌اند و به ظلم و ستم و فسق و گناه پرداخته‌اند. اگر تمام روى زمين هم از آنها پر شود من با آنها مبارزه خواهم كرد و بيم نخواهم داشت.

٤. در بخش آخر اين نامه براى تشجيع و ترغيب اصحاب و يارانش به جهاد، به اين نكته اشاره مى‌فرمايد كه دشمن شهرهاى شما را يكى پس از ديگرى مى‌گيرد؛ برخيزيد و با او مبارزه كنيد.