١٣٧٤.كامل الزيارات ـ به نقل از داوود بن فُرقَد ، از امام صادق عليه ا: عبد اللّه بن زبير، به حسين عليه السلام گفت: كاش به مكّه مى آمدى و در حرم بودى! حسين عليه السلام فرمود: «ما حرمت آن را نمى شكنيم و به وسيله ما ، حرمتش از ميان نمى رود . [١] اگر در تَلِّ اَعْفَر [٢] كشته شوم ، بهتر است تا در حرم ، كشته شوم» .

١٣٧٥.كامل الزيارات ـ به نقل از ابو سعيد عَقيصا ـ: شنيدم كه عبد اللّه بن زبير ، با حسين بن على عليه السلام خلوت كرد و مدّتى طولانى، با او آهسته (درِ گوشى) سخن گفت . آن گاه حسين عليه السلام به جمعيّت رو كرد و فرمود : «اين به من مى گويد: كبوترى از كبوتران حرم باش! اگر من در فاصله دور از حرم ، كشته شوم ، بهتر است كه در فاصله يك وجبى آن ، كشته شوم ، و اگر در طَف كشته شوم ، بهتر است كه در حرم ، كشته شوم» .

١٣٧٦.تاريخ دمشق ـ به نقل از بِشر بن غالب ـ: عبد اللّه بن زبير ، به حسين بن على عليه السلام گفت: كجا مى روى؟ به سوى مردمى كه پدرت را كشتند و برادرت را نيزه زدند؟! حسين عليه السلام به او فرمود : «اگر در فلان محل و فلان محل كشته شوم، نزد من ، بهتر است كه حرمت حرم به وسيله من ، شكسته شود».

[١] ظاهرا سخن امام عليه السلام ، طعنى بر عبد اللّه بن زبير است كه دو بار ، سبب هتك حرمت بيت اللّه الحرام شد.[٢] اَعفَر ، يعنى سفيدى اى كه بسيار سفيد نباشد . نيز به ريگ و خاك سرخ ، گفته مى شود . تلّ اَعفَر ، نام قلعه اى است كه بين سِنجار و موصل ، واقع شده است و گفته شده كه به خاطر رنگش به آن ، اَعفَر گفته اند . همچنين شهر كوچكى به همين نام است كه بين حصن مسلمه و رَقّه ، از نواحى شمال عراق ، واقع شده است (ر . ك : نقشه شماره ٥ در پايان جلد ٨) .