دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٢٥
١٥٥٥.الفتوح ـ در يادكرد امام عليه السلام ، هنگامى كه از رسيدن: تشنگىِ حسين عليه السلام و يارانش ، چنان شديد شد كه نزديك بود از تشنگى بميرند .
١٥٥٦.بستان الواعظين : در كتاب التعازى و العزاء ، از نوشته هاى ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بللورى ، ديدم كه : حسين عليه السلام ، به هنگام شهادت ، درخواستِ آب كرد ؛ امّا از او دريغ داشتند و او ، تشنه شهيد شد و نزد خدا وارد شد تا از نوشيدنى بهشت ، سيرابش گردانْد .
١ / ١٢
نقش عبّاس در رساندن آب به لشكر امام عليه السلام
١٥٥٧.الأخبار الطّوال : هنگامى كه تشنگى بر حسين عليه السلام و يارانش سخت شد، به برادرش عبّاس بن على عليه السلام كه مادرش از قبيله بنى عامر بن صَعصَعه بود ، فرمان داد كه با سى سوار و بيست پياده كه هر كدام ، مَشك آبى هم داشته باشند ، به سوى آب برود و با كسانى كه ميان آنان و آب ، مانع شده اند ، بجنگند . عبّاس عليه السلام به سوى آب ، روان شد و نافِع بن هِلال ، پيشاپيش آنان بود . به شريعه (آبْ راهِ) فرات ، نزديك شدند كه عمرو بن حَجّاج ، آنان را باز داشت . عبّاس عليه السلام و همراهانش ، با او درگير شدند و آنان را از شريعه راندند و پيادگان [ لشكر ] حسين عليه السلام ، به درون آب رفتند و مَشك هاى خود را پُر كردند . عبّاس عليه السلام ، ميان يارانش ايستادگى كرد و از پيادگان ، دفاع نمود تا آب را به لشكر حسين عليه السلام رساندند.