دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٥

همچنين به عمرو بن لوذان مى فرمايد : وَاللّه ِ لا يَدَعونى حَتّى يَستَخرِجوا هذِهِ العَلَقَةَ مِن جَوفى . [١] به خدا سوگند ، مرا وا نمى گذارند، مگر اين كه اين خونم را از درونم بيرون بكِشند . پاسخ ايشان به عبد اللّه بن عبّاس و ابن زبير هم شبيه همين پاسخ ها بود . در پاسخ امام عليه السلام به ابن عبّاس آمده : لَأَن اُقتَلَ ـ وَاللّه ِ ـ بِمَكانٍ كَذا ، أحَبُّ إلَىَّ مِن أن اُستَحَلَّ بِمَكَّةَ . [٢] به خدا سوگند ، در فلان مكان كشته شوم ، برايم دوست داشتنى تر است از اين كه حرمت مكّه را بشكنم . و در گزارش ديگرى آمده كه فرمود : لَأَن اُقتَلَ خارِجاً مِنها بِشِبرَينِ أحَبُّ إلَىَّ مِن أن اُقتَلَ خارِجاً مِنها بشِبرٍ . [٣] دو وجب دورتر از آن (مكّه) كشته شوم ، برايم بهتر است كه در يك وجبى آن كشته شوم . و به ابن زبير فرمود : لَأَن اُدفَنَ بِشاطِىِ الفُراتِ أحَبُّ إلَىَّ مِن أن اُدفَنَ بِفِناءِ الكعبة . [٤] در ساحل فرات دفن شوم برايم ، دوست داشتنى تر است از اين كه در آستانه كعبه به خاك سپرده شوم . اين سخن، بدين معناست كه: من ، چه به كوفه بروم و چه نروم ، بى ترديد، به دست عوامل يزيد، كشته مى شوم . بنا بر اين، بايد نقطه اى را براى شهادت خود انتخاب كنم