١٤٧٦.الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) ـ به نقل از يزيدِ رِشك ـ: كسى كه با حسين عليه السلام گفتگوى حضورى داشته ، برايم نقل كرد كه : خيمه هايى برافراشته در بيابان ديدم . پرسيدم : اينها از آنِ كيست؟ گفتند: از آنِ حسين است. نزد او آمدم و پيرمردى را ديدم كه قرآن مى خواند و اشك ها بر گونه ها و محاسنش جارى است. گفتم: پدر و مادرم به فدايت ، اى پسر پيامبر خدا! چه چيزى شما را به اين شهرها و بيابانى كه كسى در آن نيست، كشاند؟ فرمود: «اينها ، نامه هاى كوفيان به من است و آنان را نمى بينم ، جز آن كه قاتلم باشند و وقتى چنين كنند ، از هتكِ هيچ حرمتى فروگذار نمى كنند و خداوند ، كسى را بر آنان مسلّط مى نمايد كه خوارشان سازد و از پارچه حيض ، [١] خوارتر شوند» .

٧ / ٢٥

فرود آمدن امام عليه السلام و يارانش در منزلگاه شَراف [٢] و آب برداشتن از آن جا

١٤٧٧.تاريخ الطبرى ـ به نقل از عبد اللّه بن سليم اسدى و مذرى بن مُشم: حسين عليه السلام آمد تا به منزل شَراف رسيد . چون سحر شد ، به جوانان دستور داد كه آب فراوان بردارند و سپس از آن جا حركت كردند.

[١] . واژه «فَرَمُ الأمَة» كه در متن عربى حديث آمده ، «روسرى» هم معنا مى دهد .[٢] شَراف : منزلى ميان واقصه و قرعا (ر . ك : نقشه شماره ٣ در پايان همين جلد) .