آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ١٩٤ - نمونههايى از شجاعت على(ع) در جنگ صفين

[١] قاتل عمّار، ابو عاريه مزنى است كه با طعن نيزه او را بر زمين انداخت و ابن جونى سكسكى سر را از تن او برگرفت و عمر شريف به نود و چهار سال مى‌رسيد.

[٢] ابو سعيد خدرى [سخنى در باره فضيلت عمّار دارد كه شايان توجه است، او] گويد به هنگام ساختمان مسجد النبى در مدينه، ما جمع ياران رسول خدا ٦، هر يك نفر يك خشت خام حمل مى‌كرديم اما عمّار هر بار دو خشت حمل مى‌نمود، در آن حال رسول خدا ٦ بر او گذشت و گرد و غبار را از سر و صورت او زدود و فرمود: اى عمّار تو نيز مانند ديگران يك خشت حمل كن، عرض كرد: يا رسول اللَّه! با اين عمل به خدا تقرب مى‌جويم. بار ديگر با محبت رسول خدا ٦ مواجه شد و آن حضرت گرد و غبار را از سر و صورت او برگرفت و فرمود: آرى، گروه باغى تو را خواهند كشت، در حالى كه تو آنها را به بهشت دعوت مى‌كنى و آنها تو را به آتش دعوت مى‌كنند [يعنى تو آنها را به فرمان خداوند به ولايت على ٧ رهنمون مى‌شوى و آنها تو را به پذيرش رهبرى معاويه دعوت مى‌كنند].

[٣] علقمة و أسود گويند: براى تحقيق در مورد حضور ابو ايّوب أنصارى با على ٧ و مشاركت او در جنگهاى جمل و صفين به خانه او رفتيم، پس از ورود گفتيم، خداوند متعال به هنگام ورود پيامبرش در مدينه به منزل تو، كرامتى به تو ارزانى داشت كه هيچ كس با تو همتا نبود، زيرا به شتر او وحى نمود، تا درب منزل تو بخوابد و ميزبانى‌

[١]. طبقات ابن سعد، ج ٣، ص ٢٥٨ و ٢٦١، چاپ بيروت؛ كشف الغمّة، ج ١، ص ٢٦٠؛ مناقب خوارزمى، فصل سوم از فصل نوزدهم، ص ١٢٣.

[٢]. تاريخ طبرى، ج ٥، ص ٤١؛ طبقات ابن سعد، ج ٣، ص ٢٥٢؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ترجمه عمّار ياسر، ص ٢٩٦؛ كفاية الطالب، ص ١٧٣؛ مناقب محمد بن سليمان زبيدى، ج ٢، ص ٣٥٤، حديث ٨٢٧؛ مناقب خوارزمى، ص ١٢٤.

[٣]. مناقب خوارزمى، فصل سوم، از فصل شانزدهم، ص ١٢٤؛ كشف الغمّة، ج ١، ص ٢٦١.