آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٤٣ - مبحث نوزدهم در فضايل فرزندان امير مؤمنان

[١] و از كتاب مناقب از ابى سعيد خدرى نقل شده است كه گفت: رسول خدا ٦ فرمود: نزديك است كه من دعوت حق را اجابت كنم، اما در بين شما مردم دو شى‌ء ارزشمند و گرانقدر به جاى خواهم گذارد، يكى كتاب اللَّه يعنى همان ريسمانى كه از آسمان به زمين كشيده شده است و ديگرى، عترتم و اهل بيت من است و خداى مهربان و دانا به من خبر داد كه اين دو از يك ديگر جدا نمى‌شوند تا زمانى كه بر حوض بر من وارد شوند، اكنون بنگريد كه نقش شما در باره اين دو وديعه الهى چگونه خواهد بود؟[٢] و از ابن عباس نقل شده است كه چون آيه مباركه‌ «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌»:[٣] بگو اى پيامبر، براى اين رسالتم از شما مزدى جز دوستى به نزديكانم فردى نمى‌خواهم، نازل شد، اصحاب پرسيدند: يا رسول اللَّه! كسانى كه خداوند به دوستى آنها فرمان داده است كيستند؟ فرمود: على، فاطمه، حسن، حسين و فرزندان آنها مى‌باشند.

[٤] امام حسن مجتبى ٧ به هنگام ارتحال از اين جهان و در آستانه مرگ گريان شد! برادرش حسين ٧ از او پرسيد: برادرم! آيا به خاطر ترس از مرگ است كه گريه مى‌كنى، با اينكه يكى از دو نفر جوانان اهل بهشتى و بيست بار پياده حج به جاى آورده‌اى و سه بار نصف دارايى‌ات را با خدا و در راه خدا تقسيم و انفاق كرده‌اى چنان كه حتى نعلينهايت‌

[١]. مناقب ابن مغازلى، ص ٢٣٥، حديث ٢٨١ تا ٢٨٤ با اختلاف اندكى؛ مسند احمد بن حنبل، ج ٣، ص ١٤، ١٧، ٢٦، ٥٩؛ طبقات الكبرى ابن سعد، ج ٢، ص ١٩٤؛ معجم الصغير طبرانى، ص ١٣١.

[٢]. مناقب ابن مغازلى، حديث ٣٥٢، ص ٣٠٧؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٦٨ و ج ٧، ص ١٠٣؛ ذخائر العقبى، ص ٥٧؛ نور الأبصار، ص ١١١؛ كشّاف زمخشرى، ج ٤، ص ٢١٩؛ كفاية الطالب، باب ١١، ص ٩١؛ ينابيع المودة، باب پنجاه و ششم، ص ١٩٤.

[٣]. سوره شورى( ٤٢)، ٢٣.

[٤]. خوارزمى، فصل ششم، ص ١٣٧؛ حلية الاولياء، ج ٢، ص ٣٧ و ٣٨؛ احقاق الحق، ج ١١، ص ١١١.