كس بر ما وارد نشود، سپس لباس را از تنش بيرون كشيد، ديدم بدنش بدن خنزير است، ديدن اين منظره مرا به وحشت انداخت! با تعجب گفتم: برادر اين چه هيئتى است كه بر تو مى‌بينم؟ گفت: اين منظره شرحى دارد كه بايد برايت بازگو كنم، من (امام) مؤذن اين مسجد هستم و روزانه بين اذان و اقامه نماز صبح على ٧ را هزار مرتبه لعن مى‌كردم، در يكى از روزها كه روز جمعه بود و على ٧ و فرزندانش را چهار هزار بار لعن كرده بودم، از مسجد خارج شدم و بر اين دكان كه مى‌بينى تكيه نمودم، ناگهان خوابم ربود، در عالم رؤيا ديدم كه گويا بهشت در نظرم مجسم شد و ديدم كه على ٧ بر متكاى بهشتى تكيه زده، حسن و حسين با شادمانى و خوشحالى بخصوصى هر يك بر اريكه‌اى تكيه داشتند و در زير پاى آنها سجاده‌هايى از نور گسترده بود! در آن حال ديدم رسول خدا ٦ نشسته و حسن و حسين پيش روى او ايستاده‌اند و در دست حسن آفتابه و در دست حسين كاسه‌اى بود، پيامبر ٦ به حسن فرمود: به من آب بده، وى را آب داد، سپس به حسين فرمود: پدرت على را سيراب كن، حسين پدرش را سيراب كرد، دوباره حسن را مأمور نمود، تا به جماعتى كه در آنجا حضور داشتند آب بدهد، سپس فرمود: حسن جانم به مردى كه به اين دكان تكيه داده نيز آب بنوشان! اما حسن روى از من برگردانيد و عرض كرد: پدر جان! چگونه او را آب دهم، با اين كه هر روز پدرم را هزار مرتبه لعن مى‌كند و امروز بخصوص ما و پدرمان را چهار هزار بار لعن كرده است!! رسول خدا ٦ پس از شنيدن اين سخن، با غضب به من نگاه نمود و فرمود: چه باعث شد كه هر روز برادرم على و فرزندانم حسن و حسين را لعن كنى؟ خدا تو را لعنت كند و رحمتش را بر تو روا ندارد! سپس از روى خشم آب دهانش را بر من انداخت چنان كه سراسر بدنم را فراگرفت! در آن هنگام از شدت خوف و وحشت از خواب پريدم و ديدم به هر موضعى كه آب دهان مبارك آن حضرت اصابت كرده مسخ شده، چنان كه مشاهده مى‌كنى و براى پرسش‌كنندگان آيتى از آيات غضب الهى شدم و باعث عبرت ديگران گرديدم!! سپس منصور گفت: اى سليمان! آيا در فضايل على ٧ مانند اين دو حديث، روايتى به‌