آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٢٥ - مبحث نوزدهم در فضايل فرزندان امير مؤمنان
گندى آن به خدا پناه مىبرند، او براى هميشه در آتش دردناك جهنم مىماند و عذاب مىبيند و ساعتى از آن فراغت نمىيابد و آب گداخته و بدبوى جهنم در گلوى او ريخته مىشود. واى بر كشندگان حسين از عذاب دردناك الهى در روز قيامت.
[١] و از مصعب نقل شده است كه گفت: امام حسين ٧ با پاى پياده بيست و پنج بار حج به جاى آورد.
[٢] و از براء نقل شده است كه گفت: رسول خدا ٦ را ديدم در حالى كه حسن ٧ را بر دوش كشيده بود مىفرمود: خدايا من حسن ٧ را دوست دارم، تو نيز او را دوست بدار.
[٣] و از حذيفة بن يمان نقل شده است كه گفت: رسول خدا ٦ را ديدم كه دست حسين ٧ را در دست گرفته و مىفرمود: اى مردم! اين حسين بن على است او را بشناسيد و او را از ديگران برتر بداريد، به خدا سوگند جدّ او از جدّ يوسف بن يعقوب ٧ نزد خداوند گرامىتر است! اين حسين بن على جدّ، جدّه، مادر، پدر، عمو، عمّه، دائى، خاله، برادرش و خودش در بهشتند؛ دوستان آنها و دوستان دوستان آنها نيز در بهشت مىباشند.
[١]. مقتل خوارزمى، فصل هفتم، ص ١٥٥؛ مناقب ابن مغازلى، ص ٧١، روايت ١٠٢؛ اعلام النبلاء، ج ٣، ص ٢٨٧؛ ترجمة امام حسين ٧ من تاريخ دمشق ابن عساكر، ص ١٥٠، روايت ١٩٢ و ١٩٥؛ اسد الغابه، ج ٢، ص ٢٠؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ٢٠١.
[٢]. اين روايت در مناقب خوارزمى و در مقتل او وجود ندارد؛ مناقب ابن مغازلى، روايت ٤٢٢، ص ٣٧٤؛ احقاق الحق، ج ١١، ص ٣٠؛ تاريخ بغداد، ج ١، ص ١٣٩؛ مسند ابو داود، ص ٩٩؛ جامع الصحيح ترمذى، ج ٥، ص ٦٦١، روايت ٣٧٨٣؛ كشف الغمة، ج ٢، ص ١٤٦؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٧٦، مسند احمد بن حنبل، ج ٤، ص ٢٩٢.
[٣]. مقتل خوارزمى، فصل پنجم، ص ٦٧.