رياست آدميان، انسانى كه با بينش ويژه‌اش به قله ترقّى و كمالات راه يافته، ستاره درخشانى كه در پهناى آسمان فضيلت مى‌درخشد و فكر عاليش بر همگان امتياز دارد و انديشه‌هاى تابناكش پرورش دهنده افكار و روش پسنديده‌اش، سرمشق فرمانروايان جهان است، اولجايتو خدابنده محمّد، سلطان روى زمين كه خداوند سلطنتش را تا قيامت پاينده نمايد و پرچم پيروزى و نصرتش هميشه در اهتزاز، و دولتش از تغيّر و زوال در امان باشد- مبنى بر نگارش كتابى در فضايل امير مؤمنان على بن ابى طالب- عليه افضل الصلاة و السّلام- انتشار يافت، فرمان آن جناب را امتثال نموده و به دستور همايونى كه بر آن اصرار داشت مبادرت ورزيده و با سرعت هر چه بيشتر در انجام آن سعى نمودم و آن كتاب را «كشف اليقين در فضائل امير المؤمنين» نام نهاده و به دور از تطويل و در حدّ اختصار به تحرير كشيدم، زيرا تطويل كلام در اين زمينه، موجب خستگى و ملال خواننده خواهد بود، چرا كه فضايل و مناقب آن حضرت از حيطه شمارش به دور و از توان بشر خارج است: (١) چنان كه أخطب خوارزم از ابن عباس رحمه اللَّه نقل كرده است كه رسول اكرم ٦ فرمود:

اگر درختان سر به فلك كشيده، قلم شوند، درياها با آن همه وسعت مركب گردند، جنيان حسابگر و آدميان نويسنده باشند، بى‌ترديد نمى‌توانند فضايل على ابن ابى طالب را برشمارند.[١] مؤلف گويد: آن كس كه پيامبر ٦ اين گونه او را توصيف و تمجيد نموده چگونه مى‌توان فضايل او را برشمرد و زبان را در توصيف او گشود و مناقب وى را بيان نمود.

يكى از شاعران كه (در نظم قدرتى بالا داشت) امّا از مدح و ثناى مولا لب فرو بسته و در اين وادى گام نمى‌نهاد، مورد ملامت قرار گرفت، شعرى سروده و ناتوانى خويش را

[١] مناقب خوارزمى، ص ٢، با اندك تفاوتى در نقل حديث؛ فصل نوزده، ص ٢٣٥ همين كتاب، با تقديم و تأخير در بعضى جمله‌ها؛ كشف الغمّه اربلى، ج ١، ص ١١١؛ تذكرة الخواص سبط بن جوزى، ص ٢٣؛ فرائد السمطين حموينى، ج ١، ص ١٦ مقدمه؛ مناقب صدگانه ابن شاذان، ص ١١٥، ج ٩٩؛ ينابيع المودة قندوزى، ص ١٢١، باب ٤٠؛ كفاية الطالب گنجى، ص ٢٥١، باب ٦٢.