حق كه زوال و نابودى ندارد در زبان، قلب و روى تو نمايان است و ايمان در عمق وجود تو و در خون و گوشت تو همان گونه جاى دارد كه در ژرفاى وجود من است. به درستى كه خداى متعال مرا امر نموده، تا تو را بشارت دهم كه در روز قيامت تو و خاندانت در بهشت متنعم هستيد و دشمن تو و خاندانت در آتش دوزخ معذب خواهد بود، دشمنان تيره بخت تو در آن روز در كنار حوض كوثر نزد من ديده نمى‌شوند ولى حتى يك تن از دوستانت از آنجا غايب نخواهد بود. در آن حال على ٧ فرمود: به شكرانه اين همه نعمت كه خداى متعال به من ارزانى داشته سر به سجده شكر گذارده و سپاس الهى را بر اين نعمتها (نعمت اسلام، قرآن و محبت رسول خدا را) به جاى آوردم.

[١] خوارزمى از زمخشرى نقل نموده كه گفت: دو مرد به نزد عمر آمدند و از او راجع به طلاق امه (كنيز) پرسيدند (مراد انقضاى عده است)، عمر به جماعتى كه در بين آنها مردى اصلع (كسى كه در جلو سر مو ندارد) بود، رو نمود و از وى پرسيد رأى تو در باره اين مسأله چيست؟ او در جواب گفت: به اندازه دو عادت زنانه به خلاف زن آزاده كه بايد سه عادت ببيند؛ عمر به آنها گفت: دو عادت. يكى از آن دو به عمر خطاب نموده و گفت: تو امير المؤمنين و خليفه‌اى و به همين جهت نزد تو آمده و سؤالمان را مطرح كرديم، امّا بر خلاف انتظار تو از ديگرى پرسيدى و از او جواب گرفتى! با اين كه به خدا قسم با تو سخن نگفت و با اشاره به تو جواب داد؟ عمر گفت واى بر تو، آيا مى‌دانى اين شخص كيست؟ او على بن ابى طالب ٧ است، شنيدم از رسول خدا ٦ كه فرمود: اگر آسمانها و زمين را در كفّه‌اى و ايمان على را در كفه ديگر قرار دهند و وزن كنند، هر آينه ايمان على ٧ از زمين و آسمانها سنگين‌تر خواهد بود و رجحان خواهد داشت‌

«لو ان السموات و الأرض وضعت في كفّة و وزن ايمان على لرجح ايمان علىّ»

.______________________________
(١٢٠). مناقب خوارزمى، فصل سيزدهم، ص ٧٧ با اضافاتى به اين شكل:

لو انّ السموات و الأرض وضعت في كفّة ميزان و وزن ايمان على لرجح ايمان علىّ على السموات و الأرض‌

؛ ذخائر العقبى، ص ٩٩.

~hr /~

[١]. مناقب خوارزمى، فصل سيزدهم، ص ٧٧ با اضافاتى به اين شكل:

ُ لو انّ السموات و الأرض وضعت في كفّة ميزان و وزن ايمان على لرجح ايمان علىّ على السموات و الأرض‌

؛ ذخائر العقبى، ص ٩٩.