انقلاب اسلامی زمینه ها و پیامدها
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

انقلاب اسلامی زمینه ها و پیامدها - محمدی، منوچهر - الصفحة ٩٢

حركت لشكريان اسلام براى عزيمت به ميدان كارزار از مساجد آغاز مى‌شده است. در دوران انقلاب هم به‌طور طبيعى و براساس اين سابقه تاريخى، مساجد ايران نقش خود را بازيافتند و مركز مبارزات ضدرژيم شدند. حمله به مسجد گوهرشاد در زمان رضاشاه و كشتار مردم، به توپ بستن حرم امام‌رضا (ع) توسط روس‌ها و همچنين حمله و به آتش‌كشيدن مسجد جامع كرمان و كشتار مردم، نشانگر اهميت مسجد در اين مبارزات و استفاده از آن به‌عنوان سنگر مبارزه و همچنين سمبل عنادى است كه قدرت سياسى نسبت به اين مكان مقدس داشته است. و اما مهم‌تر از اينها نقش روحانيان و علماى مذهبى در رهبرى و سازماندهى حركت‌هاى انقلابى است كه بايد بيشتر به آن پرداخت. روحانيت شيعه، به‌خصوص روحانيت ايران، داراى ويژگى‌هاى خاصى است كه در اجراى نقش مردمى- انقلابى آنها فوق‌العاده مؤثر بوده است. اين ويژگى‌ها عبارتند از:

١. جايگاه اجتماعى روحانيان: اكثريت قريب به اتفاق روحانيان از ميان طبقات فقير و محروم جامعه و اغلب از روستاها برخاسته‌اند و درد و رنج توده‌هاى اجتماعى را لمس كرده‌اند و با آن بزرگ شده‌اند.[١] در حالى‌كه طبقات تحصيل‌كرده و روشنفكر كه در بسيارى از حركت‌هاى سياسى- اجتماعى رهبرى مبارزات ملى را بر عهده مى‌گيرند، طبقه‌اى ممتاز را با فرهنگ خاص خود تشكيل مى‌دهند كه از توده مردم جدا شده است و حتى ارتباط معنوى خود را با آنها از دست داده است.

٢. استقلال اقتصادى: برخلاف روحانيان اهل‌سنت كه به استخدام دولت درآمده و امرار معاش آنها به دستمزدى بستگى دارد كه از دولت دريافت مى‌كنند، روحانيان شيعه داراى استقلال مالى از سيستم سياسى مى‌باشند و معاش آنها به كمك‌هاى گوناگونى بستگى دارد


[١]. بر اساس بررسى آمارى مايكل فيشر از مدرسه علميه آيت‌الله گلپايگانى در قم كه در سال ١٣٥٤ به عمل آمده است، از ميان ٢٥٦ نفر طلاب مدرسه، ١٢٨ نفر( ٥٠%) از روستاها، ٥٦ نفر( ٢٢%) از خانواده‌هاى روحانى و ٦٢ نفر( ٢٨%) از طبقات متوسط و پايين شهرى بوده‌اند. بنگريد به:

Michael M. J. Fischer, IRAN: From Religious Dispute to Revolution, P. ٠٨.

نگارنده نيز در سال ١٣٦٤ در يك بررسى مشابه درباره طلاب مؤسسه« در راه حق» در قم، به اين نتايج دست يافت: از بين ٢٠٠ طلبه اين مؤسسه، ٢٥% از خانواده‌هاى كشاورز و ١٥% از خانواده‌هاى دامدار، ١٠% از خانواده‌هاى روحانى و ٥٠% از طبقات متوسط شهرى بودند.