طريق مجلس مؤسّسان انجام شد. اين مجلس در قانون اساسى سال ١٢٨٦ كه سلطنت را مختص خاندان قاجار دانسته بود، تجديدنظر كرد و رضاخان را به سلطنت برگزيده و پادشاهى را در خاندان او موروثى ساخت. رضاخان در ٢٥ آذر ماه ١٣٠٤ با نام رضاشاه پهلوى بر تخت سلطنت جلوس كرد.

انتخاب نام «پهلوى» براى اين سلسله نكته قابل توجهى بود. پهلوى نام زبان باستانى ايران است و رضاخان با انتخاب اين نام براى خود نشان داد كه سنن باستانى ايران را بر سنت‌هاى اسلامى مسلط بر جامعه ايرانى ترجيح مى‌دهد. او در مدت سلطنت خود كه بيش از شانزده سال به طول انجاميد، در راستاى سياست‌هاى ديكته‌شده انگليس دست به كارهايى زد كه بعدها پسرش آنها را ادامه داد. بسيارى از اين كارها مخالف شعائر مذهبى جامعه ايران بود كه از آن جمله مى‌توان به «كشف حجاب» و وادار ساختن زنان به برداشتن چادر و تقليد از شيوه لباس پوشيدن غربى‌ها و تعطيل‌كردن مراسم عزادارى و روضه‌خوانى و خلع لباس روحانيون اشاره كرد.

در آغاز جنگ دوم جهانى، متفقين با توجه به موقعيت استراتژيكى ايران و نيازى كه براى رساندن تداركات جنگى به خاك روسيه از طريق ايران داشتند، حضور سربازان متفقين را در ايران ضرورى تشخيص دادند و تصميم گرفتند به بهانه‌اى خاك ايران را به اشغال خود درآورند. در شرايطى كه نيروهاى خارجى به ويژه انگليس در ايران حضور داشتند، وجود دولت مقتدر و متمركزى همچون حكومت رضاشاه كه انگليسى‌ها خود بر سر كار آورده بودند غيرضرورى مى‌نمود. بنابراين به بهانه واهى گرايش رضاشاه به آلمان‌ها و گسترش نفوذ آنان در ايران، با ارائه يك اولتيماتوم كوتاه‌مدت براى خروج آلمان‌ها و على‌رغم پذيرش اين اولتيماتوم توسط دولت ايران، خاك كشور را اشغال نموده، رضاخان را وادار به استعفا كردند. انگليسى‌ها كه خود موجبات روى كارآمدن رضاشاه را فراهم كرده بودند. با پافشارى بر تبعيد وى، به فاصله كمى پس از اشغال ايران توسط سربازان روسى و انگليسى، او را با يك كشتى انگليسى به جزيره موريس در آب‌هاى ساحلى جنوب‌شرق آفريقا منتقل كردند.[١]

[١]. براى مطالعه بيشتر در زمينه سقوط رضاشاه بنگريد به: منوچهر محمدى، مرورى بر سياست خارجى دوران پهلوى، ص ٧٠- ٦٨.