٣. امروزه براى كسانى كه به عمق وظايف و مسئوليت‌هاى سنگين خود در قبال انقلاب اسلامى پى‌مى‌برند، پرداختن به هر كار ديگرى جز مجاهدت براى انقلاب، امرى نابخشودنى است. همه اوقات ما، افكار و برنامه‌هاى ما بايد صرف مبارزه و تلاش براى پيشبرد اهداف انقلاب اسلامى شود.

٤. در هر زمان و شرايطى و تحت هر نوع جوسازى، تهمت و افترا و مسايلى از اين قبيل، خستگى و يأس به خود راه نداده، صحنه را خالى نكنيم كه در اين صورت ميدان را براى افراد فرصت‌طلب و سودجو و ناباب و نالايق باز كرده‌ايم. حضور دائم و پى‌گير در صحنه مبارزه براى مؤمنين به انقلاب، تضمين‌كننده صيانت و موفقيت آن مى‌باشد.

٥. در عين حال هدف اصلى از جهاد و مبارزه بايد تأمين رضاى پروردگار متعال و اداى آنچه كه امام امت (قدس سره) تكليف شرعى مى‌ناميدند، باشد. بنابراين تقواى الهى را يك هدف استراتژيك ندانيم بلكه سرلوحه مبارزه و زندگى خود قرار دهيم. هرگز اصول را فداى موفقيت‌هاى ظاهرى و زودگذر نكنيم و براى رسيدن به پيروزى‌هاى دنيايى از راه صواب و تقوا خارج نشويم.

٦. با تطبيق زندگى خود با معيارهاى اسلامى، نمونه و الگويى از يك مسلمان مبارز و انقلابى ساخته باشيم و سعى كنيم كردار و گفتارمان با هم مطابقت داشته باشد.

٧. بكوشيم با ارتقاى هر چه بيشتر مدارج علمى و افزايش آگاهى خود بار بيشترى از دوش جامعه انقلابى برداشته، بدين‌وسيله ضمن جبران محروميت جامعه، به تحقق سريع‌تر اهداف انقلاب، كمك بيشترى كرده باشيم.

در اين صورت خداوند بزرگ هم ما را در اجراى وظايف و تكاليف خود يارى نموده، موفّق خواهد داشت.