كليدى و اساسى داشته است. بدين ترتيب برخلاف همه پيش‌بينى‌هاى تحليلگران غربى و مخالف انقلاب، انتقال قدرت به صورتى بسيار آرام و بدون هيچ مشكل و مانعى صورت گرفت و همه اقشار جامعه، دستجات و گروه‌هاى سياسى، مذهبى و نظامى با رهبر جديد بيعت نموده، بر تصميم مجلس خبرگان مهر تأييد گذاردند.

آيت‌الله سيدعلى خامنه‌اى، در سال ١٣١٨ هجرى شمسى، در خانواده‌اى روحانى به دنيا آمد و همچون پدر و اجدادش راه طلبگى و فراگيرى درس و ديانت را در پيش گرفت و نزد پدر و ساير اساتيد حوزوى در شهرهاى نجف و قم به آموختن پرداخت و خيلى زود خود از استادان حوزه گرديد. در عين حال در درس مبارزه و سياستِ استاد و مراد خود، امام خمينى، بيش از ٢٥ سال فعّالانه حاضرشد و همچون شاگردى مستعد، فعال در راه مبارزه با رژيم طاغوت، به دفعات راهى زندان و تبعيد گرديد و زجر و شكنجه رژيم پهلوى را متحمل شد. به عبارت ديگر از آغاز مبارزه امام تا پيروزى انقلاب در كوره مبارزه، همچون معدودى از ياران امام استوار باقى ماند و آبديده شد.[١]

پيروزى انقلاب اسلامى رسالتى مهم‌تر و حساس‌تر بر عهده ايشان و ياران ديگر امام گذاشت و ايشان در مسئوليت‌هاى حساس و در عين حال پرخطر، سكّان كشتى انقلاب را دردست گرفته، ضمن تشكيل نظام اسلامى با انواع توطئه‌هاى دشمنان داخلى و خارجى مقابله كرد.

آيت‌الله خامنه‌اى در كنار آيت‌الله شهيد بهشتى و حجت‌الاسلام هاشمى رفسنجانى بيشترين نقش را در صحنه‌هاى انقلاب بر عهده داشت. عضويت در شوراى انقلاب، نمايندگى مجلس شوراى اسلامى، رياست‌جمهورى اسلامى و نهايتاً امامت جمعه تهران، مسيرى بود كه در دهه اول انقلاب و در آن دوران پرتلاطم و پر نشيب و فراز، در داخل و خارج، در جبهه جنگ و پشت جبهه، در صحنه‌هاى بين‌الملل و در تريبون‌هاى مختلف، پيمود و در عين حال، شاگردى مطيع براى حضرت امام بود و به جرأت مى‌توان گفت كه امام با ارزيابى كارنامه روشن و درخشان شاگرد انقلابى خود به اين جمع‌بندى رسيده بود كه ايشان لياقت رهبرى‌

[١]. براى مطالعه بيشتر بنگريد به: مؤسسه فرهنگى قدر ولايت، جرعه‌نوش كوثر( زندگينامه مقام معظم رهبرى).