جنگ خليج فارس و حمله‌اى كه دولت عراق به كويت، يعنى متّحد خود در جنگ با ايران در آغاز دهه دوم نمود واقعيت‌ها را براى آنها روشن ساخت و نشان داد كه جمهورى اسلامى نه در صدد انتقام‌جويى است و نه چشم طمعى به خاك آنها دوخته است و با وجود اين كه شوراى همكارى خليج فارس بعد از انقلاب تأسيس شد و ترديدى نيست كه يكى از اهداف آن مقابله با انقلاب اسلامى بود و با وجود آنكه همواره بر سر جزاير سه‌گانه ايرانى، ادعاها و قطعنامه‌هايى را متفقاً مطرح و تصويب مى‌كرد و با وجود اين كه امپرياليزم آمريكا و انگليس سعى مى‌كند به خصومت و تضاد ميان اين دولت با جمهورى اسلامى افزوده شود، معهذا جمهورى اسلامى با تحمّل، جلوى بهره‌بردارى استكبار را گرفته و سعى در بهبود روابط خود با اين دولت نموده است و امروز شاهد تغيير جدى مواضع اين دولت براى برقرارى و تقويت روابط حسنه با جمهورى اسلامى هستيم. اين امر خود زمينه را براى برقرارى امنيت در منطقه خليج فارس و جلوگيرى از دخالت قدرت‌هاى بزرگ همچون آمريكا و انگليس فراهم مى‌آورد. در عين حال در بهره‌بردارى بهينه از ذخائر عظيم نفتى كه سرمايه مشترك اين دولت‌هاست و شريان حيات اقتصادى و صنعتى غرب مى‌باشد، موثر خواهد بود.

ما در اين بخش مرورى بر روابط خارجى جمهورى اسلامى و تأثير انقلاب اسلامى بر منطقه و همسايگان نموديم و به اين جمع‌بندى رسيديم كه على‌رغم مشكلات عظيمى كه بر سر راه انقلاب اسلامى بوده است، كارنامه دهه دوم انقلاب در منطقه خاورميانه، مثبت بوده است. امروز، كمتر كسى است كه به اقتدار و تثبيت انقلاب و نظام جمهورى اسلامى در منطقه خاورميانه معترف نباشد.

در منطقه استراتژيك و حساسى كه بى‌ثباتى و بحران در آن موج مى‌زند و اغلب كشورهاى آن منطقه دچار مشكلات و گرفتارى‌هايى عظيم هستند كه عموماً ميراث دوران استعمار مى‌باشد، انقلاب اسلامى همچنان در مسير ترسيم شده خود به پيش مى‌رود و با تكيه بر سياست استكبارستيزى، اسلام‌خواهى و اعمال تدبير و كياست، موفقيت‌هاى قابل توجهى را به دست مى‌آورد و گامى از خواسته‌ها و اهداف اوليه و اصولى خود عقب‌نشينى و عدول نمى‌كند. اين در شرايطى است كه قدرت‌هاى غربى و به ويژه آمريكا با حضور نظامى وسيع خود، تلاش گسترده‌اى براى گسترش نفوذ و تأمين خواسته‌هايشان مى‌نمايد و بلاترديد در