انقلاب اسلامی زمینه ها و پیامدها
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

انقلاب اسلامی زمینه ها و پیامدها - محمدی، منوچهر - الصفحة ١٢٤

غيرمشروع‌تر كردن رژيم كمك مى‌كرد. ولى نقشى كه ليبرال‌هاى مخالف در انقلاب بازى‌كردند يك نقش دست دوم بود. رُل اساسى توسط بازار و طبقات پايين‌تر اجرا مى‌شد وليبرال‌هاى مخالف، محبوبيت چندانى در ميان اين طبقات كه الهامات و رهبرى خود راازروحانيون مى‌گرفتند، نداشتند. براى اين طبقات و روحانيون، حقوق‌بشر كارتر و سياست‌ليبراليزه كردن شاه به‌صورت حاشيه‌اى آن هم با طرح اعتراض و شكاياتشان مربوطمى‌شد.[١]

مهندس بازرگان در مصاحبه خود با «حامد الگار» استراتژى ليبرال‌ها را در نحوه استفاده از حقوق‌بشر كارتر اين‌گونه بيان مى‌دارد:

وقتى كه شريف امامى نخست‌وزير بود با استفاده از حقوق‌بشر كارتر واقعاً آزادى‌هايى داده شده بود و امكان اين بود كه دو نفر دور هم جمع شوند و حرف بزنند و كوشش كنند ... آن وقت بحث روى انتخابات بود كه ما شركت بكنيم و يا نكنيم. عقيده نهضت‌آزادى و سايرين اين بود كه انتخابات يك مائده الهى است. دولت وقتى به مرحله‌اى رسيده است كه مى‌گويد مى‌خواهيم آزادى انتخاب بدهيم، چه بهتر از اين؟ ... حالا يا انتخابات مى‌شود و از اين طرف، يعنى جبهه مخالف حالا چه روحانى چه ملى، چه نهضت‌آزادى، چه حزب فلان و ... ده بيست نفرى وارد مجلس مى‌شوند و يا نمى‌شوند. اگر نرفتند باز همين‌جا اينها را رسوا مى‌كنيم. مى‌گوييم آقاى كارتر، آقاى آمريكا، حقوق‌بشرت دروغ است.[٢]

ب) ابتلاى شاه به بيمارى سرطان‌

ديدگاه دوم سرعت گرفتن حوادث و خارج‌شدن موتور انقلاب از كنترل رژيم را مرتبط با مسئله بروز بيمارى سرطان شاه مى‌داند. شاه در سال ١٩٧٤ (١٣٥٣) در سفرى تفريحى هنگام اسكى در شكم خود احساس درد مى‌كند و دو متخصص فرانسوى بيمارى را سرطان غدد لنفاوى تشخيص مى‌دهند و وى را از همان زمان تحت شيمى‌درمانى قرار مى‌دهند. شاه با توجه به ضعف‌نفْسى كه داشت، اجازه نداد كسى از كسالت او آگاهى يابد. حتى اشرف خواهر دو قلوى او كه نفوذ زيادى هم در روحيات و تصميم‌گيرى‌هاى وى داشت ظاهراً از اين مسئله‌


[١].Ibid ,P .٦٣ .

[٢]. نهضت زنان مسلمان، مواضع نهضت‌آزادى در برابر انقلاب اسلامى، ص ١٢٨.