١. علّامه فقيه ميرزا هدايت اللّه رضوى شهيدى: ولادت او در ماه رجب ١١٧٨ ه. ق روى داد. تحصيلات خويش را در محضر والد بزرگوارش به اتمام رسانيد، و پس از او رياست عامه دينى خراسان را بر عهده گرفت. او تا پايان عمر به ترويج شعائر دينى، فصل خصومات و رسيدگى به دعاوى، تدريس، تأليف و تربيت شاگردان اشتغال داشت.

زمانى كه سيد محمّد خان كلاتى به غارت و چپاول اموال مردم دست يازيد و امر را بر عموم مردم تنگ و راه چاره را مسدود نمود، آن عالم بزرگوار با نصايح مشفقانه او را بر سر عقل باز آورد و به بركت انفاس قدسيه‌اش، از تعديات كناره گرفت و راه طاعت پيمود. وى در روز سه‌شنبه ٧ رمضان المبارك ١٢٤٨ ه. ق بدرود حيات گفت، و در حرم مطهر رضوى عليه السّلام مدفون شد.

از تأليفات اين فقيه محقق، تفسير قرآن مجيد ١٠ جزء نخستين و ١٠ جزء پايانى و هداية العوام در فقه را مى‌توان نام برد.[٣]

٢. آيت اللّه ميرزا عبد الجواد: وى عالمى عامل و فاضلى كامل، و از اجله ارباب زهد و تقوا، و اعاظم فقها به شمار مى‌رفت. ولادتش در سال ١١٨٨ ه. ق رخ داد،

[١]. مدرس، تاريخ علماء خراسان، ص ٦٧؛ مدرس رضوى، شجره طيبه، ص ٤٢٥؛ قمى، الفوائد الرضوية، ص ٦٧٢؛ امينى، شهيدان راه فضيلت، ص ٤٢٧.

[٢]. مدرس، تاريخ علماء خراسان، صص ٦٨- ٦٩؛ مدرس رضوى، شجره طيبه، صص ٤٤٥- ٤٤٧.

[٣]. مدرس، تاريخ علماى خراسان، ص ٧٧؛ مدرس رضوى، شجره طيبه، ص ٤٢٥، قمى، فوائد الرضوية، ص ٦٧٢؛ امينى، شهيدان راه فضيلت، ص ٤٢٧.