آيت اللّه شهيد، كتابخانه بزرگى داشت كه حاوى انواع كتابهاى چاپى و خطى بود. بنا بر وصيت آن فقيد، اين كتابها به كتابخانه مدرسه نمازى خوى انتقال يافت و هم‌اينك همراه با تأليفات خطى‌اش در آنجا موجود است. اين مدرسه در حدود سال ١٢٠٠ ه. ق، به وسيله حاج محمّد، داماد آيت اللّه شيخ محمّد نمازى بنياد نهاده شد و محل تدريس و تحصيل علماى خوى، همانند: حاج ميرزا ابراهيم دنبلى خويى، حاج ميرزا حبيب اللّه خويى، ملا عبد اللّه زنوزى و ميرزا محمّد حسن زنوزى خويى بوده و تاكنون هم داير و آباد است.[١]

علاقه به ائمه اطهار

مرحوم شهيد، شيفته اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام بود. ازهمين‌رو، با زحمت و مشقت فراوان، كه لازمه وسايل نقليه آن زمان بود، هرسال يك‌بار به عتبات عاليات مشرف مى‌شد.[٢]

احاطه علمى‌

مرحوم شهيد با اينكه دو سال بيشتر در درس شيخ انصارى شركت نكرده بود، اما احاطه فراوانى بر فقه، اصول و علوم گوناگون داشت و در مناظرات علمى بر حريفش غالب مى‌آمد. علامه امينى مى‌نويسد:

«مرجع بزرگوار آيت اللّه ميرزا على آقا شيرازى فرمود: مرحوم حاج ميرزا ابراهيم شهيد در يكى از سفرهايش به عتبات مقدسه، به سامرا آمد

[١]. همان، ٧٢ و ١٨٣.

[٢]. تهرانى، نقباء البشر، ج ١، ١٣.