اينجا سقطى واقع شده: ابو الحسن بن محمّد طاهر فتونى شريف مى‌باشد، كه با شماره ٧ بايد مشخص شود. وى در سال ١١٣٨ زنده بوده و طبق تصريح سيد عبد اللّه جزايرى در حاشيه اجازه كبيره خود در اواخر عشر اربعين بعد المأة والالف وفات كرده است. عشر اربعين سال ٣١ تا ٤٠ مى‌باشد.

ص ٢٨: شرح اسماء الحسنى‌

اين كتاب، در سال ١١٠٧ شروع به تأليف آن شده و مؤلف محمّد علاء الدين طبيب است نه گلستانه. و شيخ محمّد على حزين مولود ١١٠٣ كه مدعى ادراك علاء الدين گلستانه در صغر سن شده ادعايش اشتباه و احتمالا فرزند وى را با خود علاء الدين اشتباه كرده است.

به تاريخ وقايع الايام و السنين خاتون آبادى (م ١١٠٥) وقايع سال ١١٠٠ مراجعه شود.

ص ٢٨: حادى عشر

شرح باب حادى عشر

ص ٢٩: سيد ابراهيم قزوينى (م ١١٤٥)

١١٤٩ صحيح است‌

ص ٥٤: احمد صالح‌

در اصيلى ص ١٩٩، از وى به احمد الفخور تعبير كرده و در حاشيه كتاب محمّد بن منصور شهير به صدر واعظ حسنى حسينى زيدى نسبا و شيرازى مولدا در بلده كاشان در صبح شنبه، دوم از جمادى الاخرة سنه ٩٧٤ چنين نوشته: و من عقب احمد الفخور، نور الدين نعمة اللّه الثانى، ختن السلطان، بن ظهير الدين على بن نور اللّه بن برهان الدين خليل اللّه بن نعمة اللّه شاه نور الدين ولى المشهور المقبور بماهان من اعمال كرمان مريد اليافعى بن عبد اللّه بن محمّد بن يحيى بن هاشم بن موسى بن جعفر بن احمد الفخور. و لنعمة اللّه الثانى هذا عبد الباقى و عبد الباقى هذا تولى الصدارة و الوكالة فى دولة السلطان الاعظم اسماعيل الصفوى و قتل بوقعة چالدران حرب الروم فى سنة عشرين و تسعمأة و اعقب من ولديه مير مخدوم و شاه نور الدين نعمة اللّه و اعقب شاه نور الدّين نعمة اللّه من ولده الامير غياث الدين الشهير بمير ميران سلمه اللّه تعالى الخ.