١. دمع العين على خصائص الحسين: تأليف علامه حاج ميرزا محمّد حسين شهرستانى (١٢٥٦- ١٣١٥ ه. ق) است. به سال ١٣١٣ ه. ق اين كتاب در بمبئى به چاپ رسيد.[٣] اين كتاب، براى دومين‌بار با نام «اشك روان بر امير كاروان» در سال ١٤١٤ ق با مقدمه و اضافات و فهارس به چاپ رسيده است.

٢. لوائح اللوحين فى شرح خصائص الحسين و اسرار شهادته: تأليف علامه سيد محمّد باقر طباطبايى يزدى (١٢٤٩- ١٢٩٨ ه. ق) است. اين كتاب ترجمه مفصل خصائص بوده و علّامه تهرانى نسخه خطى آن را در تهران و كربلا مشاهده كرده است.[٤]

٣. وسائل المحبين: تأليف مرحوم ميرزا محمّد حسين شريعتمدار تبريزى (د. ١٣٣١ ه. ق) است. اين كتاب در سال ١٣٠٨ ه. ق خاتمه يافت، و آخرين بار به وسيله انتشارات دار الكتب الاسلاميه به چاپ رسيد.[٥]

[١]. تهرانى، الذريعة، ج ١٣، ص ٢١٦؛ همو، نقباء البشر، ج ١، ص ٢٨٠؛ امين، اعيان الشيعه، ج ٤، ص ١١٧.

[٢]. تهرانى، الذريعة، ج ١٣، ص ٢١٦.

[٣]. همان، ج ٨، ص ٢٦٤؛ همو، نقباء البشر، ج ٢، ص ٦٣٠.

[٤]. تهرانى، الذريعة، ج ١٨، ص ٣٧٥؛ امين، اعيان الشيعة، ج ٩، ص ١٨٦.

[٥]. تهرانى، الذريعة، ج ٢٥، ص ٧٢؛ در برخى از كتابها به اشتباه وسائل المجتبين و يا« وسائل المنتجبين» ناميده شده است.