«حاج شيخ فضل اللّه نورى، عالم كامل سعيد، و فقيه نبيه سديد، فائز درجه شهادت و حائز مرتبه علم و سعادت، از كبار علماء مجتهدين و اجلاء فقهاء و محدثين و ادباء جامعين و ناصر دين مبين بود. در تهران مدرس شهير و در ايران مرجع كبير بود».[٣]

٨. ميرزاى شيرازى- قدس سره- مى‌فرمود:

«مگر حاج شيخ فضل اللّه نورى در تهران نيست كه به من مراجعه مى‌كنيد؟

ميان من و شيخ فضل اللّه ضديتى نيست، ايشان خود من و نفس من است».[٤]

٩. مرحوم ميرزا محمّد على معلم حبيب آبادى مى‌نويسد:

«مرحوم حاج شيخ فضل اللّه از اجله علماء معقول و منقول و داراى برخى از علوم غريبه بود. وى پس از تحصيلات و مراجعت از عتبات به تهران از معاريف علماء آن شهر گرديد و مرجعيت و رياستى مهم به هم رسانيد».[٥]

١٠. مرحوم ضياء الدين درى اصفهانى گفته است:

«معلومات شيخ منحصر و محدود به فقه و اصول تنها نبوده و قطع نظر از

[١]. امين، اعيان الشيعة، ج ٨، ص ٤٠٧.

[٢]. قمى، الفوائد الرضوية، صص ٣٥٢- ٣٥٣( در آن قصيده اديب پيشاورى را در مرثيت شيخ، درج نموده است).

[٣]. كاظمى، احسن الوديعة، ج ٢، ص ٩١.

[٤]. كاظمى، مقدمه خاطرات مستر همفر.

[٥]. معلم حبيب آبادى، مكارم الآثار، ج ٥، ص ١٦٠٦.