چاپ دوم آن در سال ١٣٨٦ ه. ق در ١٤ مجلد، كه از جلد ١٥ تا ١٩ به همت آيت اللّه حسن زاده آملى و جلد ٢٠ و ٢١ آن هم به وسيله مرحوم آيت اللّه شيخ محمّد باقر كمره‌اى نگاشته شد و سومين چاپ آن هم در ١٤٠٥ ه. ق از سوى بنياد فرهنگى امام المهدى وابسته به مسجد ارك تهران نام گرفت.

فصول كتاب‌

اين كتاب، شامل پنج بخش است:

اول، شرح لغات مشكل نهج البلاغه؛

دوم، اعراب كلمات نهج البلاغه؛

سوم، بيان مفصل معانى و مقصود نهج البلاغه؛

چهارم، تحقيق مطالب و شرح خطبه‌هاى كتاب (دربرگيرنده دهها مطلب ادبى، تاريخى، كلامى، تفسيرى، حديثى و مانند آن)؛[١]

جم، ترجمه نهج البلاغه.[٢]

مؤلف در مقدمه طولانى كتاب به شرح مباحث ادبى و فنون علم بلاغت پرداخته و از علم معانى و بيان و بديع در ٢٠٠ صفحه سخن گفته است. وى حدود ٧٠ فن بديع را با استناد به آيات، روايات و خطبه‌هاى امير المؤمنين در نهج البلاغه و اشعار عربى توضيح داده است، سپس شرح‌حال امير المؤمنين عليه السّلام (ص ٢١٦- ٢٣٠) و سيد رضى (ص ٢٣٢- ٢٤٠) و توصيف و مدح نهج البلاغه (ص ٢٤٢- ٢٤٦) آمده و پس از آن خطبه‌هاى نهج البلاغه شرح شده است.

انگيزه تأليف‌

مؤلف در آغاز كتاب پس از مدح بليغ نهج البلاغه، مى‌نويسد:

[١] انصارى قمى، ناصر الدين، اختران فقاهت بررسى زندگى علمى و سياسى گروهى از علماى سده اخير، ٢جلد، دليل ما - قم، چاپ: دوم، ١٣٨٧.

[٢]. تهرانى، الذريعة، ج ٢٣، ١٥٧؛ امينى، الغدير، ج ٤، ١٩٢؛ حسينى خطيب، مصادر نهج البلاغه و اسانيده، ج ١، ٢٦٨- ٢٦٩.