اختران فقاهت بررسى زندگى علمى و سياسى گروهى از علماى سده اخير - انصارى قمى، ناصر الدين - الصفحة ٦٠٦
عبرى قرائت مىنمود، بهطورى كه خاخام يهود به فضلش و احاطه وى به دقايق زبان عبرى اقرار مىكرد».[١]
ط) مرزبانى هدايتگر
اين مرد والامقام، هماره در آيينه خيالش سعادت انسان را نظاره مىكرد. او خوشبختى و نيك فرجامى آدمى را در تبعيت از دستورات اسلام و قرآن مىدانست، لذا با تمام وجود براى نشر حقايق آيين محمّدى مىكوشيد.
وى هماره چون نگاهبانى بيدار، مترصد حملات بيگانگان و ايادى شيطان به حدود و مرزهاى عقيدتى بود و با نيروى استدلال و برهان، ضعف گفتار مغرضين خاورشناس، بابيان، بهائيان، مادّيان و وهابيان را برملا مىكرد. او مىخواست جانها به نور قرآن روشن شود و روحها به بوى برهان طراوت گيرد. او شمعى بود كه مىسوخت تا نورافشانى كند و خورشيدى بود كه پرتو مىافكند تا فرا راه معارف پروران قرار گيرد.
ى) آگاهى بيكران
او براى رد و ايراد مذاهب باطل، با صبر و پشتكار فراوان، ابتدا كتب و نوشتههاى آنان را ساعتها و سالها مطالعه مىنمود و با همتى فتور ناپذير، از عقايدشان آگاهى كسب مىكرد و با استفاده از معلوماتش تمام سخنان آنان را رد و پوچى، بىاهميتى و سست بودن دلايلشان را هويدا مىنمود.
آيت اللّه نجفى مرعشى مىگويند:
«همواره كتابها در برابرش باز بود و قلم لابلاى انگشتانش و كاغذ در كنارش؛ يا مىخواند يا مىنگاشت. از فرصتها استفاده مىكرد، از كوشش باز نمىماند، از مطالعه و نوشتن خسته نمىشد و اين، سبب دانش و بينش
[١]. بلاغى، مدرسه سيار، مقدمه.