دلير بود و گواهم براين ادعا، كتابهاى گرانقدرش، آن پرورده‌هاى انديشه تابناك و بافته‌هاى سرانگشتان لطيف و هنرمندش است. از كتابهايش هرچه ديده‌ايم آكنده است از آراء استوار و حكيمانه و نظريات علمى صائب و دقايق لطيف كه دلپذير و روح‌انگيز است و مى‌رساند كه پديدآورنده‌اش استادى است بى‌همتا».[١]

تأليفات وى عبارتند از:

١. الدرّه النجفية فى شرح نهج البلاغة الحيدرية: اين كتاب شرح كامل نهج البلاغه و در دو جزء و ٣٩٤ صفحه است. مؤلف از تأليف نخستين جزء آن در ١٢٧٣ ه. ق و از دومين آن در ١٢٩١ ه. ق فراغت جست. در ١٢٩٢ ه. ق، اين كتاب در تبريز به چاپ رسيد.[٢] اين كتاب در ٤٠ هزار بيت (سطر) نگاشته شده و داراى تحقيقات ژرف و فوايد سودمند و مفيد از جمله شرح‌حال امير المؤمنين عليه السّلام و سيد رضى در مقدمه آن است.[٣]

٢. اربعين حديث؛ شرح چهل حديث همراه با شرح و بيان است كه در تبريز و به سال ١٢٩٩ ه. ق چاپ شد.[٤]

٣. الدعوات؛ مجموعه دعاهايى است كه شهيد گردآورى كرد.[٥]

٤. جنگ؛ اين كتاب شامل مباحث: فقهى، اصولى، ادبى و كلامى است. نسخه خط مؤلف در ٦٧٦ صفحه در كتابخانه مدرسه نمازى خوى به شماره ١٤٣ موجود است.[٦]

٥. حاشيه فرائد الاصول؛ اين حاشيه مربوط به بخش قطع و ظن است. نسخه خط مؤلف، كه در تاريخ ١٣٠٢ ه. ق از تأليف آن فراغت جست، در كتابخانه آستان‌

[١]. امينى، شهيدان راه فضيلت، ٥٠٧.

[٢]. حسينى خطيب، مصادر نهج البلاغه، ج ١، ٢٧٠.

[٣]. تهرانى، الذريعة، ج ٨، ١١٢.

[٤]. تهرانى، الذريعة، ج ١، ٤٠٩.

[٥]. همان، ج ٨، ١٩٩.

[٦]. گروه نويسندگان، موسوعة مؤلفى الامامية، ج ١، ٢٠٢.