خانواده او يكى از مشهورترين بيوت علمى شيعه به شمار مى‌رود، نياى والايش آيت اللّه علامه شيخ عبد اللّه مامقانى (د. ١٢٤٦ ه. ق) از علماى معروف كربلا و پدرش مرجع والامقام آيت اللّه شيخ محمّد حسن مامقانى (د. ١٣٢٣ ه. ق) و برادرش آيت اللّه شيخ ابو القاسم مامقانى (د. ١٣٥١ ه. ق) و دامادش مرجع عالى‌قدر شيعه آيت اللّه سيد محمّد هادى ميلانى (د. ١٣٩٥ ه. ق) و پدر همسرش آيت اللّه ملا احمد كوزه كنانى تبريزى (د. ١٣٢٧ ه. ق) بوده‌اند، كه شرح‌حال هر يك از آنان در كتابهاى تراجم آمده است.[٢]

تحصيلات‌

وى ٥ ساله بود كه نزد يكى از بانوان، خواندن و نوشتن قرآن را فراگرفت.[٣] از آنجا كه نشانه‌هاى هوش و استعداد فراوان در سيمايش نمايان بود، پدر بزرگوارش خود تعليم او را برعهده گرفت و بدو كتابهاى: نصاب الصبيان، گلستان، صرف و نحو، و شرح سيوطى را آموخت، تا اينكه يكى از شاگردانش مرحوم آيت اللّه شيخ‌

[١]. مامقانى، تنقيح المقال، ج ٢، ص ٢٠٨؛ در ريحانة الادب سال ١٢٩٢ ه. ق، و در مصفى المقال ١٢٨٧ ه ق نگاشته‌اند. اما گفتار خود ايشان در تنقيح المقال مقدم بر ساير اقوال است.

[٢]. شرح‌احوال پدر و جد ايشان را در مجله مسجد، سال ١٣٧٥، شماره ٢٧، با عنوان« آيت اللّه محمّد حسن مامقانى»، نگاشته‌ام.

[٣]. مامقانى، تنقيح المقال، ج ٢، ص ٢٠٨.