اختران فقاهت بررسى زندگى علمى و سياسى گروهى از علماى سده اخير - انصارى قمى، ناصر الدين - الصفحة ٦٧٥
كوتاه را به زندگى سراسر تلاش و كوشش آن رادمرد فخر آفرين اختصاص دادهايم.
لازم به يادآورى است كه اين مقاله، با اضافات فراوان با نام «شهيد رابع» به صورت كتاب منتشر گرديده است.
علّامه شهيد مرحوم ميزرا مهدى حسينى، به سال ١١٥٢ ه. ق[١] در دار العلم اصفهان[٢] و در بيت علم و تقوا زاده شد. نسب او با ٣٢ واسطه، به حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام مىرسد. در ميان اجدادش، نام شاه نعمت اللّه ولى (٧٣١- ٨٣٤ ه. ق) به چشم مىخورد. سلسله نسب وى از اين قرار است:
ميرزا محمّد مهدى بن ميرزا هدايت اللّه بن طاهر بن ابو الحسن بن هادى بن محتشم بن شهنشاه بن محمّد بن معز الدين بن عميد الملك بن شاه برهان الدين خليل اللّه بن سيد نور الدين شاه نعمت اللّه ولى كرمانى بن مير عبد اللّه بن محمّد بن عبد اللّه بن كمال الدين يحيى بن هاشم بن موسى بن جعفر بن احمد صالح بن محمّد بغيش بن جعفر بن حسن بغيض بن محمّد حبيب بن جعفر شاعر بن محمّد مكتوم بن ابو محمّد اسماعيل امين اعرج بن حضرت ابو عبد اللّه جعفر صادق (ع).[٣]
مرحوم شهيد پس از پشتسر نهادن دوران كودكى و نوجوانى، رو به سوى آموختن علوم عقلى و نقلى آورد. با اينكه نوجوانى بيش نبود، اما در محضر حكيم
[١]. اعتماد السلطنة، مطلع الشمس، ج ١، ص ٦٢٨؛ مدرس، تاريخ علماء خراسان، ص ٥٤؛ امين، اعيان الشيعة، ج ١٠، ص ٧٥؛ اما در شهداء الفضيله، ص ٢٧٦، سال تولدش ١١٥٣ ه ق نگاشته شده است.
[٢]. مدرس رضوى، شجره طيبه، ص ٤١٢؛ لكهنوى كشميرى، نجوم السماء.
[٣]. مدرس رضوى، شجره طيبه، ص ٤٠٣؛ معلم حبيب آبادى، مكارم الآثار، ج ٣، ص ٦٤٥.