٢. ملا محمّد صالح مازندرانى (م ١٠٨١ ق) شوهر خواهر علامه و شارح كافى و من لا يحضره الفقيه و معالم الاصول و زبدة الاصول شيخ بهايى و حاشيه برشرح لمعه و ...[١]

٣. علامه رفيع الدين محمّد حسنى طباطبائى (م ١٠٩٩ ق) مشهور به ميرزا رفيعا نائينى صاحب حواشى بر اصول كافى و صحيفه كامله سجاديه و شرح اشارات و شرح مختصر الاصول و مختلف و ...[٢]

٤. علامه ملا حسنعلى شوشترى (م ١٠٧٥ ق) فقيه معروف زمان شاه عباس و شاه صفى صفوى، صاحب تبيان در فقه و رساله‌اى در تحريم نماز جمعه در عصر غيبت.[٣]

(پدر او رساله‌اى در وجوب نماز جمعه در زمان غيبت نگاشته است).

٥. علامه شيخ على (١٠١٣- ١١٠٣ ق) فرزند شيخ محمّد صاحب شرح تهذيب و شرح استبصار (به نام استقصاء الاعتبار) فرزند شيخ حسن (صاحب معالم و منتقى الجمان) فرزند شهيد ثانى كه الدرّ المنثور من المأثور و غيرالمأثور، الدرّ المنظوم من كلام المعصوم، شرح كافى و رد بر صوفيه و ... از آثار اوست.[٤]

٦. سيد على خان مدنى شيرازى (١٠٥٢- ١١١٨ يا ١١٢٠ ق) از نام‌آورترين دانشمندان شيعه كه رياض السالكين در شرح صحيفه سجاديه و الحدائق النديه در شرح صمديه و الدرجات الرفيعة در طبقات علماى شيعه و انوار الربيع در انواع بديع و ... از تأليفات اوست. علامه نيز متقابلا به ايشان اجازه نقل حديث داده است.

٧. ملا خليل قزوينى (١٠٠١- ١٠٨٩ ق) كه بر كتاب كافى شرحى فارسى به نام «صافى» در بيست سال نگاشته و شرح ديگرى به عربى به نام «الشافى» نوشته است.

٨. علامه خبير محمّد بن شاه مرتضى بن شاه محمود مشهور به ملامحسن فيض‌

[١]. همان، ص ١١٠.

[٢]. همان، ص ٥٣١.

[٣]. همان، ص ١٠٠.( ماده تاريخ فوت او: علم علم بر زمين افتاد).

[٤]. همان، ص ٣٢٢- ٣٢٣.