مولوى عبد الحق از خواب بيدار شد و در تاريكى شب، به سوى شهر به راه افتاد و به منزل حاجى ملك رحمان رفت. حاجى از خواب بيدار شد، از خانه بيرون آمد و علت آمدن بى‌موقع او را پرسيد.

مولوى با عرض معذرت گفت: آيا كسى در ميان علماى شيعه به نام سيد حامد حسين وجود دارد؟

حاجى پاسخ داد: مولانا سيد حامد حسين در لكهنو، از علماى بزرگ و صاحب علم و فضل به شمار مى‌رفت، كه در فصاحت و بلاغت از همه كاملتر، در درايت و علم كلام بى‌مثال و استاد محققان و رئيس شيعيان بود. اكنون، او زنده نيست.

عبد الحق پرسيد: تصانيف هم دارد؟

حاجى گفت: كتابهايى زياد در مناظره دارد. سپس، حاجى مجلد حديث طير از عبقات را به او داد.

مولوى عبد الحق بسيار تشكر كرد و پس از چند روز مطالعه، تحت‌تأثير قرار گرفت و مذهب شيعة اثناعشرى را پذيرفت.[١]

ويژگيهاى اخلاقى‌

آيت اللّه مير حامد حسين، آينه تمام نماى رفتار و كردار پدران بزرگوارش بود.

اينك، به نمونه‌هايى از اخلاق وى اشاره مى‌كنيم.

همت بلند

هركس به آثار متعدد مير حامد حسين بنگرد، همت بلند، اراده عالى و عزم استوار او را درمى‌يابد. به قول مرحوم علامه مدرس تبريزى:

[١]. سيد مرتضى، مطلع انوار، صص ١٨٥- ١٨٦.