پدرش علامه شيخ حسن بلاغى، صاحب منظومه فقهى و حواشى مفيد بر بعضى از كتب فقه و حديث است كه در رحلت او (حدود ١٣١٠ ه. ق) سيد ابراهيم طباطبايى، نواده سيد مهدى بحر العلوم، قصيده غرّايى سرود.

تولد

علّامه بلاغى در ماه رجب سال ١٢٨١ ه. ق‌[١] در نجف اشرف در يكى از خانواده‌هاى علم و فضيلت و تقوا پا به عرصه وجود نهاد.

پيش از پرداختن به شرح‌حال اين عالم بزرگ، مناسب است به چند تن از مفاخر اين خاندان بزرگ و اصيل اشاره‌اى كنيم:

١. علامه شيخ حسن بلاغى، پدر ايشان‌

٢. علامه شيخ حسين بلاغى، عموى معظم‌له، او از اديبان و شاعران بنام است و قصيده‌اش در رثاى ميرزاى بزرگ شيرازى معروف مى‌باشد.

٣. علامه شيخ طالب بلاغى، جد آن مرحوم كه از شاگردان صاحب جواهر و داراى مقامات و كرامات بود و در ١٢٨٢ ه. ق رحلت نمود.

٤. علّامه فقيه، محدث، اصولى و رجالى، شيخ محمّد على بلاغى (از اجداد بزرگ بلاغى) و شاگرد برجسته شيخ محمّد فرزند شيخ حسن فرزند شهيد ثانى، و مولا احمد اردبيلى. وى از آن دو و نيز والد شيخ بهايى، علّامه شيخ حسين عاملى اجازه نقل روايت داشت، و كتابهاى بسيارى نگاشته بود كه از آن جمله است: شرح اصول كافى، شرح ارشاد الاذهان و حواشى زيادى بر كتاب من لايحضره الفقيه، تهذيب و معالم الاصول. وى در شوال سال ١٠٠٠ ه. ق بدرود حيات گفت.

٥. علامه شيخ عباس اول، فرزند شيخ محمّد على بلاغى، از شاگردان پدرش و

[١]. تهرانى، نقباء البشر، ج ١، ص ٣٢٣.