از زاد روز وى، اطلاع دقيقى در دست نيست. اما از آنجا كه وى پس از سن بلوغ به تهران آمد و در درس مرحوم آيت اللّه ميرزا ابو القاسم كلانترى نورى (د. ١٢٩٢ ه. ق) ساليان بسيار شركت جست، مى‌توان سال ولادتش را بين ١٢٦٥ ه. ق تا ١٢٧٠ ه. ق حدس زد.

معظم‌له در شهر نور زاده شد و پس از رسيدن به سن رشد و كمال، به تحصيل علوم دينى روى آورد. ابتدا، وى به تهران- كه حوزه علمى‌اش، يكى از پرشورترين و آبادترين حوزه‌هاى علميه شيعه در آن روزگار به شمار مى‌رفت- مهاجرت كرد و ادبيات و سطوح فقه، اصول، فلسفه و كلام را بياموخت.[١] در ميان استادانش در تهران كه ساليان بسيار بدو دانش آموختند- مى‌توان از بزرگانى همچون: حكيم جلوه (د. ١٣١٤ ه. ق)، آقا على مدرس، حكيم ميرزا محمّد رضا قمشه‌اى‌[٢] و آيت اللّه ميرزا ابو القاسم كلانترى نورى ياد كرد.[٣]

مهاجرت به عتبات‌

معظم‌له پس از تكميل سطوح عاليه به نجف مهاجرت كرد، و ساليان دراز در محضر آيات عظام نجف همچون مرحوم آيت اللّه ميرزا حبيب اللّه رشتى به فراگيرى فقه و اصول پرداخت. البته، نام استادان وى در نجف مشخص نيست. اما از آنجا

[١]. تهرانى، نقباء البشر، ح ٣، ص ١٢٤٢.

[٢]. حسن زاده آملى، در آسمان معرفت، ص ٣٤١.

[٣]. تهرانى، مقدمه ديوان ميرزا ابو الفضل تهرانى، فه