زمان از كتابخانه‌هاى مهم به شمار مى‌رفت، و نسخه‌هاى بسيار ممتاز و نفيس داشت. وى در شعر مقام بلندى داشت و «بينوا» تخلص مى‌نمود. نامش و برخى از اشعارش، در تذكره‌هاى متعدد آمده است. وفاتش در سال ١٢٤٠ ه. ق روى داد، و در حرم مطهر حضرت رضا عليه السّلام در جانب پشت سر مبارك به خاك سپرده شد.

ترجمه مسائل قصرانى در علم ستاره‌شناسى، يكى از تأليفاتش است، كه نسخه آن در مجموعه ش/ ٦٢٨٠ كتابخانه مجلس شوراى اسلامى موجود است.[١]

خاندان آن فقيه بزرگ، در طول ٢٠٠ سال گذشته هماره آكنده از عالمان و فقيهان بوده است. برخى از آنان عبارتند از:

١. آيت اللّه حاج ميرزا هاشم شهيدى (١٢٠٩- ١٢٦٩ ه. ق) و فرزندش:

٢. آيت اللّه حاج ميرزا محمّد باقر شفتى شهيدى (م ١٣١٩ ه. ق) و فرزندش:

٣. آيت اللّه حاج ميرزا هاشم رضوى شهيدى (١٢٨٠- ١٣٤٣ ه. ق) و فرزندش:

٤. آيت اللّه حاج ميرزا حبيب اللّه خراسانى (١٢٦٦- ١٣٢٧ ه. ق) و برادرانش:

٥. آيت اللّه حاج ميرزا محمّد جعفر (م ١٣٥٣ ه. ق) و آيت اللّه حاج ميرزا باقر شهيدى‌

كه همه از فرزندان و نوادگان حاج ميرزا هدايت اللّه فرزند اول شهيد رابع بوده‌اند.

٦. آيت اللّه حاج ميرزا عبد الكريم شهيدى و فرزندش:

٧. آيت اللّه حاج ميرزا عبد الجواد شهيدى و فرزندش:

٨. آيت اللّه حاج سيد محمّد حسين نجفى (١٢٨١- ١٣٣٩ ه. ق) و فرزندش:

٩. آيت اللّه حاج سيد على علم الهدى (١٣١٢- ١٣٩٣ ه. ق) و فرزندان او:

١٠. آيت اللّه حاج سيد محمّد (م ١٤٠٩ ه. ق) و آيت اللّه حاج سيد جواد علم الهدى و حجة الاسلام و المسلمين حاج سيد احمد كه همه از فرزندان و نوادگان‌

[١]. مدرس، تاريخ علماى خراسان، صص ٦٨- ٦٩؛ مدرس رضوى، شجره طيبه، صص ٤٤٥- ٤٤٧؛ رازى، گنجينه دانشمندان، ج ٧، ص ١٣٧.