١. آيت اللّه شيخ محمّد طاهر معزى (١٢٣٠- ١٣١٥ ه. ق)، از شاگردان صاحب جواهر، حجة الاسلام شفتى و حاجى كلباسى، كه كتابهاى شارع الاحكام فى شرح شرايع الاسلام و مصباح الهداية از او است.[١]

٢. آيت اللّه شيخ محمّد حسن معزى (١٢٤٥- ١٣٣٣ ه. ق)، از شاگردان شيخ انصارى، ميرزاى شيرازى و آخوند خراسانى، كه كتابهاى شرح خلاصة الحساب و ديوان شعر از او است.[٢]

تدريس‌

مرجع فقيد پس از درگذشت استادانش، به تدريس خارج فقه و اصول روى آورد، و شاگردان بسيارى را تربيت نمود. حوزه درسى ايشان در خوزستان و بروجرد هنگامى كه براى تغيير آب‌وهوا به بروجرد تشريف مى‌بردند از بهترين حوزه‌هاى علميه بوده است. همه شرح احوال نويسان، او را به دليل احاطه بر علوم عقلى و نقلى، تحقيق، قوت انديشه، دقت‌نظر و استوارى رأى، ستوده‌اند. آيت اللّه بروجردى نيز علما و فضلا را به شركت در درس ايشان ترغيب مى‌كرد، و از مراتب علمى‌اش تقدير مى‌نمود.[٣]

شاگردان‌

گروهى از شاگردان ايشان،[٤] كه به بركت وى همگى به درجات والاى علمى‌

[١]. تهرانى، نقباء البشر، ج ٣، صص ٩٧٤- ٩٧٦؛ مهدوى، بيان المفاخر، ج ١، صص ٣٣٣- ٣٣٤؛ معزى دزفولى، شرح‌حال خاندان معزى، صص ١٨- ٢٦.

[٢]. معزى دزفولى، شرح‌حال خاندان معزى، صص ٢٧- ٢٩؛ وى در انواع علوم از فقه، اصول، صرف و نحو، معانى و بيان، حكمت و كلام، حساب و هندسه، هيأت و نجوم، دستى توانا داشت.

[٣]. مولانا بروجردى، دانشمندان بروجرد، ج ٢، ص ٥٥١.

[٤]. در تنظيم اين بخش، از كتاب ارزنده دانشمندان بروجرد( ج ٢، صص ٥٥١- ٥٥٤) استفاده شد.