فقه، اصول، حديث، تفسير، تاريخ، كلام، رجال و درايه، قرائت و تجويد، شعر و دب، برجاى مانده كه شمار آنها به ٦٢ اثر مى‌رسد و اكثر آنها به خط شريفش در كتابخانه مرحوم آيت اللّه نجفى مرعشى موجود است.[١] اين آثار عبارتند از:

الف) فقه‌

چنانكه گذشت آن فقيه بزرگوار از ٢٦ سالگى، به امر ميرزاى شيرازى دست به تأليف كتاب فقهى و ثيقة الفقهاء زد و مورد تشويق و تحسين ميرزا قرار گرفت. او به اندازه‌اى در فقه چيره‌دست بود، كه به گفته فرزندش آيت اللّه شيخ محمّد حسين آيتى؛ مى‌فرمود:

«من مى‌توانم مهمات مسائل فقه از طهارت تا ديات را با اشاره به فتاوى فقهاى بزرگ بدون مراجعه به كتابهاى فقهى از نو بنويسم».

برخى از فتاواى فقهى ايشان عبارتند از:

١. وجوب عينى نماز جمعه در زمان غيبت كه خود نيز آن را اقامه مى‌كرد و وجوب جمع بين آن و نماز ظهر

٢. وجوب بقاى بر تقليد از ميّت اعلم‌

٣. جواز طلاق زنى كه شوهرش غائب است.

٤. عدم تفصيل بين زمين و ساختمان در ارث زوجه‌

٥. فقر و عسر از موجبات فسخ نكاح است.[٢]

[١]. حسينى اشكورى، فهرست نسخه‌هاى خطى، ج ٩، صص ١٩٠- ٢٠٤.

[٢]. مرعشى، المسلسلات، ج ٢، ص ١١.