آيت اللّه شريعت اصفهانى پس از بازگشت از سفر حج، تمام همت خويش را مصروف تدريس و تعليم كرد و جلسات درس او مملو از افاضل طلاب و فضلاى نجف شد. و اين، به خاطر ژرفاى استدلال، شيرينى بيان، علم سرشار، تبحرش در فنون مختلف دانش، جلسات متنوع و گوناگون درسى او مانند فقه، اصول، رجال، تفسير، حديث و كلام و اخلاق نيكو و شايسته‌اش بوده است. ما از شاگردان او در اصفهان اطلاعى نداريم، اما تلامذه‌اش در حوزه نجف به صدها تن از ترك، عرب و فارس مى‌رسيدند، كه همه از مراجع تقليد و علماى بزرگ اماميه شدند.

شاگردان‌

برخى از معروفترين شاگردان آن مرجع سترگ عبارتند از:[٢]

١. آيت اللّه حاج آقا حسين طباطبايى بروجردى (١٢٩٢- ١٣٨١ ه. ق)، صاحب الموسوعة الرجالية

٢. حاج سيد محمّد هادى حسينى ميلانى (١٣١٣- ١٣٩٥ ه. ق)، نويسنده محاضرات فى فقه الامامية

٣. حاج سيد محمّد حجت كوه كمرى (١٣١٠- ١٣٧٢ ه. ق)، صاحب مستدرك المستدرك، و جامع الاحاديث‌

٤. مير سيد على يثربى كاشانى (١٣١١- ١٣٧٩ ه. ق)

٥. شيخ محمّد حسين غروى اصفهانى (١٢٩٦- ١٣٦١ ه. ق)، نويسنده‌

[١]. واعظ خيابانى، علماى معاصرين، ص ١٢٤.

[٢]. مهدوى، تاريخ علمى و اجتماعى اصفهان، ج ٣، ص ٢٥١؛ امين، اعيان الشيعة، ج ٨، ص ٣٩٢.