٢. علامه فقيه اصولى سيد حسين كوه كمرى (د. ١٢٩٩ ه. ق)، صاحب كتابهاى ارث و قضاء. مرحوم مامقانى در زمان زندگانى شيخ انصارى، به درس اصول مرحوم سيد حاضر مى‌شد. وى پس از درگذشت شيخ اعظم، به درس فقه او نيز شركت كرد. پس از پايان درس، مامقانى مطالب استاد را براى ديگر شاگردان تقرير مى‌كرد، و از خواص اصحاب ايشان و مرجع مهمات او به شمار مى‌آمد. وى استفتائات استادش را پاسخ مى‌گفت، و مجلدات بسيارى از تقريرات درسهاى او را نگاشت.[١]

علامه آقا بزرگ تهرانى مى‌نويسد:

من از بسيارى از ثقات شنيدم كه وى برترين شاگردان سيد حسين بود، و از همه مقرران درس ايشان- همچون علامه فاضل شرابيانى و ملا احمد شبسترى- بهتر درس را تقرير مى‌كرد. و اين به خاطر زيبايى كلام، شيوايى گفتار و قدرت او بر بيان مفاهيم و مطالب بود. تقريراتى كه وى نگاشته است، بهترين و مقبولترين تقريرات درس كوه كمرى به شمار مى‌رود.[٢]

٣. علّامه جليل آيت اللّه ملاعلى خليلى تهرانى (١٢٢٦- ١٢٩٧ ه. ق)، نويسنده خزائن الاحكام فى شرح تلخيص المرام و سبيل الهداية فى علم الدراية: مامقانى علوم رجال، درايه و حديث را نزد ايشان فراگرفت، و تقريرات درس او را هم نگاشت.

٤. علّامه فقيه شيخ راضى نجفى آل خضر (د. ١٢٩٠ ه. ق)

٥. آيت اللّه شيخ مهدى كاشف الغطاء (د. ١٢٨٩ ه. ق)[٣]

[١]. امين، اعيان، الشيعة، ج ٥، ص ١٥٠.

[٢]. تهرانى، نقباء البشر، ج ١، ص ٤١٠؛ آل محبوبة، ماضى النجف و حاضرها، ج ٣، ص ٢٥٣.

[٣]. در اعيان الشيعة، ج ٥، ص ١٥١، ايشان را فرزند شيخ جعفر كاشف الغطاء دانسته و شيخ على- كاشف الغطاء را هم يكى ديگر از استادان مرحوم مامقانى نگاشته است. در حالى كه درست چنان است كه شيخ مهدى كاشف الغطاء فرزند آيت اللّه شيخ على كاشف الغطاء فرزند شيخ جعفر كبير، استاد مرحوم مامقانى بوده است، زيرا علامه على كاشف الغطاء در سال ١٢٤٠ ه ق بدرود حيات گفت، و در آن وقت مامقانى ٢ ساله بود. ر. ك: آل محبوبة، ماضى النجف و حاضرها، ج ٣، ص ٢٥٣.