معظم‌له، داراى قلم زيبا و نثر شيوا و روان بود، و عباراتش را مسجّع و با قافيه مى‌نوشت. كتيبه موجود در كمربند ايوان آيينه حرم مطهر حضرت معصومه عليها السّلام كه بر روى سنگ مرمر حجارى و به خط ثلث رجبعلى خادم مشهدى نگاشته شده، از آثار ايشان است؛ كه گواه فضل و شاهد نثر زيبا، كه متضمن نام و توصيف بانى و تاريخ بناست، در كتاب تربت پاكان [ج ١، ٦٩- ٧٠] آمده است. بيت پايانى آن، چنين است:

بابه اقتدى امين فى الشرف‌		و ليكن الفضل يكون للخلف‌
و ارّخ عام للبناء ان ترم‌		فحاسبن «هذه جنة قم»

عبارت: «هذه جنة قم» در مصرع دوم بيت دوم، براساس حساب ابجد، مساوى سال ١٣٠٣ سال تاريخ بنا، است.

فرزندان‌

از آن فقيه بزرگ، فرزندانى بر جاى ماند كه عبارتند از:

١. حجت الاسلام حاج شيخ على فقيه‌

٢. آقاى عماد الدين سزاوار، نماينده دوره ١٢ و ١٣ مجلس شوراى ملى از شهر اراك، نماينده دوره ١٥ از شهر ساوه كه در زمان وكالتش، طرح جاده ساوه به تهران‌

[١]. رحيمى، گنجينه دانشوران، ص ١٦٢.

[٢]. همو، گنجينه دانشوران، ص ١٦٢.

[٣]. همو، گنجينه دانشوران، ص ١٦٢.