او در فيصله دادن به دعواها و حل مشكلات، شهرت يافته بود. درباره كراماتش سخنها شنيده شده است. قبر شريفش در حسينية غفران مآب قرار دارد. پس از وى، فرزندانش نيز در جوار پدر به خاك سپرده شدند.[٣]

برادران‌

برادران مير حامد حسين، هريك از بزرگان علم و دين و از مفاخر علماى شيعه هند به شمار مى‌رفتند. آنان عبارتند از:

١. سيد سراج حسين موسوى، كه برادر مهتر معظم له، و از شاگردان پدر بزرگوارش و سيد العلماء سيد حسين نقوى (١٢١١- ١٢٧٣ ه. ق) بود. وى، علاوه بر علوم دينى، بهره فراوانى از طب، فيزيك، رياضى، هندسه و فلسفه داشت، زبان انگليسى و عربى را براحتى مى‌دانست، و بسيارى از بيماران و مبتلايان به وبا را درمان مى‌كرد. وى در ٢ ربيع الاول ١٢٨٢ ه. ق در اثر بيمارى و با درگذشت.[٤] از او تأليفاتى ظاهرا برجاى نمانده و در كتابهاى تراجم، بدان اشارتى نشده است. به نوشته سيد مرتضى حسين:

«... او حالات اميرانه در لباس فقيرانه را دوست مى‌داشت. لباس او از نوع‌

[١]. ميلانى، نفحات الازهار، ج ١، ص ١٥٩.

[٢]. همان، ج ٤، ص ٤٠٥.

[٣]. ميلانى، نفحات الازهار، ج ١، صص ١٢٨- ١٣١؛ قمى، فوائد الرضوية، صص ٥٩٥- ٥٩٦؛ مولانا، مقدمه عبقات الانوار، ج ١، صص ٢١- ٢٥؛ مدرس خيابانى، ريحانة الادب، ج ٤، ص ٥٥؛ مرتضى حسين، مطلع انوار، صص ٥٩٩- ٦٠١.

[٤]. لكهنوى كشميرى، نجوم السماء، ج ١، ص ٢٩٠؛ تهرانى، كرام البررة، ج ٢، ص ٥٩٧.