حاجى مولى على مجتهد كنى از عظماء اسلام است. به عزت نفس و مناعت جانب از ابناء جنس امتياز داشت. اهل ديوان وى را رئيس المجتهدين مى‌نوشتند. و حق تعالى آن عالم عامل و فقيه كامل را به فرط ثروت و طول عمر و نفاذ امر اختصاص بخشيده بود.

اكثر علماء و رؤساء تهران به تربيت و ترويج او اعتبار يافتند، و به مدارج و مقامات رسيدند ... اشتهار و اعتبار اين بزرگوار در دين و دولت و ملك و ملت به اعلى درجه كمال بود. وصيت بزرگى و عظمت شأنش از آسيا به ساير قسمتهاى كره ارض نيز رفته و همه‌جا را فراگرفته بود. احترام و اكرامى كه پادشاه به اين عالم عامل و فقيه كامل مى‌فرمود، كمترى از مجتهدين را نصيب افتاد. الحق وجودش مذهب جعفرى را قوتى و قوامى‌

[١]. مدرس خيابانى، ريحانة الادب، ج ٣، ص ٣٩٢.

[٢]. نشريه كتابخانه مركزى دانشگاه تهران، شماره ٥، ١٨٨.