«وى در وعظ روشى داشت كه ديگران داراى اين طريقه نبودند. راه و روش عالمان ديگر با اسلوب او قابل مقايسه نبود. هنگامى كه دهان را به سخن مى‌گشود، چشمه‌هاى حكمت از زبانش جارى مى‌شد.»[١]

٣. علامه حاج شيخ عباس قمى:

«كسانى كه منبر شريف او را درك كرده‌اند، مى‌دانند كه در چه درجه از وعظ و تذكير مردم، تحقيقات شريفه و اطلاع بر دقايق و اشارات در مصائب و آثار اطائب بود؛ چنانكه، از اين مصنفات مشهوره او در اين فن خبر مى‌دهد.»[٢]

٤. حاج ملاعلى واعظ خيابانى:

«استاد بزرگوارم، مرحوم آيت اللّه حاج ميرزا اسد اللّه مجتهد تبريزى فرمودند: اثر انفاس قدسيه و تأثير اندرز و موعظه آقاى حاج شيخ جعفر شوشترى مرحوم به نحوى بود كه علماء، مجتهدين و مستمعين مثل مجلس روضه گريه و ناله مى‌كردند. روزى اين آيه را از سوره يس خواند: «و امتازوا اليوم ايها المجرمون». يعنى، روز قيامت به گنهكاران خطاب مى‌رسد، اى عاصيان از يكديگر جدا شويد. فرياد و ضجه از حضار بلند شد.»[٣]

٥. آيت اللّه محمّد حسين كاشف الغطاء:

«وى بزرگترين واعظ با گفتار و كردارش در زمانهاى اخير بود؛ بلكه، پايان‌بخش واعظين شمرده مى‌شد. سخنانش پيش از آنكه وارد گوشها شود، داخل قلبها مى‌شد. شهرت و معروفيت او كران تا كران ايران،

[١]. همدانى، غنيمة السفر، ص ٤.

[٢]. قمى، فوائد الرضوية، ص ٦٧.

[٣]. واعظ خيابانى، علماء معاصرين، صص ١٦- ١٧.